1394/5/5 - 12:14 475032 خبرگزاری شبستان - گلستان: امروز 5 مردادماه، مصادف با اقامه نخستین نمازجمعه بعد از پیروزی انقلاب اسلامی به فرمان امام خمینی (رحمه الله علیه) توسط آیت الله طالقانی، مجاهد نستوه، در سال 58 است. اقامه نمازجمعه به دلیل ابعاد اجتماعی، دینی و سیاسی در جامعه اسلامی از اهمیت و جایگاه والایی برخوردار است، به نحوی که بسیاری از کارشناسان معتقدند یکی از دلایل اتحاد و انسجام
از خدا صحبت کرد. خداوند همه جا حاضر است و همه موجودات تجلی لطف خداوند هستند. تنها موجودی که جامع آیات الهی است انسان است. منتهای کمال انسان و مقام شهادت کامل، رسیدن به وصال خداوند و تماشای بی واسطه وجه الله است. جهل، برتری طلبی، بخل، ریا، تکبر و دیگر صفات پست و تعلقات و دل بستگی به دنیا، همه بر آمده از بخش خاکی و دنیایی انسانند. هرایثار، یک وابستگی و یک حجاب را از بین می برد و انسان را
(که در مراتب نازلتر از او سیر می کنند) حاصل می کند. این “شأن” جزء سایر شؤونی است که “باذن الله” جهت تربیت، ارشاد و دستگیری عباد به عبد صالح داده شده است. به عبارت دیگر، تربیت و پرورش عباد از شؤونات ولی خداوند است. نمی توان کسانی را حسب قول خدای تعالی به عنوان “ولی” و صاحب “ولایت” و سرپرست تام در همه امور دنیاوی و آخرتی پذیرفت و شأن “پرورش” و تربیت و ارشاد عباد را از آنها سلب کرد. انما
مائده در روز یک شنبه بود و شاید یکی از علل احترام روز یک شنبه در نظر مسیحیان نیز همین بوده است، و اگر در روایتی که از علی ( علیه السلام) نقل شده می خوانیم و کل یوم لایعصی الله فیه فهو یوم عید هر روز که در آن معصیت خدا نشود، روز عید است نیز اشاره به همین موضوع است، زیرا روز ترک گناه، روز پیروزی و پاکی و بازگشت به فطرت نخستین است . (5) در روایات معصومین ( علیهم السلام) نیز بارها به این
ندارد و آنان هرگز نباید بر مسلمانان چیرگی یابند: وَ لَنْ یَجْعَلَ اللَّهُ لِلْکافِرینَ عَلَی الْمُؤْمِنینَ سَبیلاً. (نساء / 141) و خداوند هرگز بر [زیانِ ] مؤمنان، برای کافران راه [تسلطی ] قرار نداده است. بر این اساس، سفارش می شود که مؤمنان کافران را ولی خود قرار نداده، (نساء / 144) به آنان اعتماد نداشته باشند. (هود / 113) قرآن، مسلمانان را از پیروی اهل کتاب و
/> کسانی که در راه دین شربت شهادت می نوشند و فداکار و مجاهد در راه دین هستند، همان طوری که در دنیا نام آنها در کنار نام انبیا(ع) است. در آخرت مقام اینها هم بعد از مقام انبیا و اولیا در تِلو بزرگان دین منزلت دارد. قرآن کریم وقتی از مجاهدان یاد می کند، چنانچه از عالمان دین تجلیل دارد، از آنها به عنوان ﴿ رَبَّانِیینَ﴾[1] و ﴿ رِبِّیونَ﴾[2] یاد می کند. کسانی که ارتباطشان با ربّ و پروردگار قوی است
دائمی است. اتصال به بی نهایت و هست شدن بی نهایت است. انسان در این مقام همه جا هست و از منظر رب العالمین به عالم می نگرد. این یعنی مقام شهید و شاهد و شهادت که بالاترین مرتبه اش امام حسین علیه السلام است. خداوند به آن عزیز که کشتی نجات و چراغ هدایت است فرمود: فَادخُلی فی عِبادی و ادخُلی جَنتی نظر به وجه الله حضور در ضیافت دائمی خداوند است که حضرت سید الشهداء در آن
الا ان یهدی فمالکم کیف تحکمون3.)3 سعدالدین تفتازانی دلالت آیهِ یاد شده بر افضلیت پیشوای الهی بر افراد دیگر را پذیرفته است، ولی آن را ویژه نبوت دانسته و در بیان تفاوت نبوت و امامت یادآور شده است، غرض از امامت این است که به آن چه صلاح جامعه اسلامی در حوزهِ دین و فرمانروایی است قیام کند و در این باره چه بسا مفضول ویژگی هایی دارد که فاضل ندارد، ولی پیامبر از جانب خداوند و برای رساندن وحی الهی به
می شدند از آنجا که حفظ و صیانت از اسلام واجب است حراست و محافظت از جمهوری اسلامی به دلیل محتوای غنی آن که احکام و قوانین الهی است واجب می گردد. نظام حکومتی با محتوای احکام اسلام آرزوی انبیای عظام از حضرت آدم تا حضرت خاتم الانبیا بوده است و آن مطهران در این راه تلاش وافر و مجاهدت و فداکاری های جانفرسا مبذول داشته اند و پس از آنان ائمه اطهار(ع ) در این را جهاد و ایثار فراوان کرده اند.
. ثالثاً، قرآن کسانی را که به مدبریت و ربوّبیت خداوند معتقد نیستند، خداناشناس معرفی کرده و می فرماید: مَا قَدَرُوا اللَّهَ حَقَّ قَدْر هِ إ نَّ اللَّهَ لَقَو یٌّ عَز یزٌ . (حج / 74) لذا انسان غربی، خدامحوری به عنوان مبنای حقیقی هستی شناسی را از یاد برده و انسان محوری و فردگرایی را جایگزین کرده است. در چنین نظامی، مشروعیت حکومت و مبنای نظام حکومتی از دین نشأت نمی گیرد. حکومت
امام این است که برترین امت بوده و پاداش او در پیشگاه خداوند بیشتر از همگان است؛ گفتنی است که وی اعلم بودن امام به احکام شریعت، روش رهبری، تدبیر سیاسی و شجاع تر بودن را نیز از بایستگی های امام دانسته و گفته است: 2 ابوالصلاح حلبی نیز چنین گفته است: 3 گفتنی است که وی این سخن را در بارهِ ویژگی رهبر امت اسلامی - اعم از نبوت و امامت - بیان کرده است. او در بحث مربوط به
خانه
