میشود. لذا اگر انسان جدّی به آیت الله بهجت، آیت الله بهاءالدینی، آیت الله خوشوقت و ... معرفت پیدا کرد، دیگر به تعبیر عامیانه افسار خودش را دست این بزرگان می دهد و در این صورت است که به جایی می رسد. امّا اگر مدّعی شوند به هیچ جا نمی رسند و این زیادة فی العقل این است. البته اوّل به معرفت است. وقتی معرفت پیدا کرد، دیگر باید بسپرد. امّا اگر معرفت پیدا نکند، همین خود سپردن به دیگران، جایگاه
عزا را با همان شکوهی که پیشتر انجام می گرفت و بیشتر از او، حفظ کنید و اهل منبر - ایّدهم الله تعالی - کوشش کنند در اینکه مردم را سوق بدهند به مسائل اسلامی و مسائل سیاسی اسلامی و مسائل اجتماعی اسلامی و روضه را، دست از آن برندارید که ما با روضه زنده هستیم .1 همچنین در 25 مهرماه سال 61 ایشان در دیدار عُلماء، خُطباء و روحانیون تهران، قُم و آذربایجان فرموده بودند: این محرم را زنده نگه دارید
؛ چرا که سرمایه گذار می آید اینجا و با شما شریک می شود اما در مورد قرض بالاخره شما باید قرض را برگردانید و بهره آن را هم بدهید. در عین حال الان دیگر نگاه به سرمایه گذاری خارجی واقعا نگاه یک بعدی نیست و همه ابعاد آن اهمیت دارد در رشد و توسعه اقتصادی کشور فلذا دولت باید با همکاری قوه قضاییه و مجلس در این روند سرمایه را جذب کند. ** یک پرسش اینجا مطرح می شود که وقتی سرمایه گذار خارجی بخواهد شرایط و
برخی از امور نباید مسائل را رسانه ای کنیم و بجای آن باید برای حل مشکل اقدام کنیم. در واقع باید احتیاط کنیم و شرایط کشور و نهادهای دست اندرکار را در نظر بگیریم و کمیته ای که در فراکسیون تشکیل شد، نیز در همین مسیر بود. وی می افزاید: در تابستان 92 در مسیر ایجاد گشایش در بحث حصر تا حدودی نزدیک شده بودیم. از طرفی با رویکردی که ما داریم و با شناختی که از نهادهای مختلف دارم، می دانم این موضوع
خانه
