حال حضرت منقلب است، می خواست لبیک بگوید ولی رنگ رخسارش متغیّر می شد. هیجانی به امام دست می داد و صدا در گلویش می ماند؛ به گونه ای از حال رفته بود که می خواست از مرکب بیفتد. مالک گوید: جلو رفتم و گفتم: ای فرزند رسول الله! چاره ای نیست، این ذکر را باید گفت. حضرت فرمود: یَا ابْنَ أَبِی عَامِرٍ کَیْفَ أَجْسُرُ أَنْ أَقُولَ لَبَّیْکَ اللَّهُمَّ لَبَّیْکَ وَ أَخْشَی أَنْ یَقُولَ عَزَّ وَ جَلَّ لَا
خانه
