عمران، 194) ختم می گردد، این حرف را از امام صادق(ع) نقل می کند که هر که خدا را به این دعاها بخواند، حتماً دعاهایش به اجابت می رسد؛ زیرا خداوند به دعا کننده ها فرموده هست: أَنِّی لا أُضِیعُ عَمَلَ عَامِلٍ مِنْکُمْ (آل عمران، 195) یعنی ثواب عمل کسی را که در طاعت من آن را انجام داده هست، باطل نمی کنم اکنون قصد دارد این کس مرد باشد یا زن (سمرقندی، بی تا، ج 1، ص 300). سمعانی در ذیل آیه
به گزارش بهداشت نیوز، امام کسی است که سرمشق اعتقاد، اخلاق و عمل آدمیان است بزرگان می فرمایند: امام، آن کسی است که در باطن عالم حرکت همه صاحبان حرکت به سوی کمال را پیشوایی و مدیریت می کند. امام یک مقام ظاهری دارد و آن این است که وقتی ایشان در جامعه انسانی حضور دارد، مردم باید تمام اعمال و رفتارشان را سرمشق دینشان بدانند. قدیم ها که در مدرسه ها خط می نوشتند، نمی دانم حالا هست
؛ ظلم موجب لغزش و سلب نعمت و سبب هلاکت امت هاست . در کتاب کافی از امام صادق علیه السلام آمده است که دو نفر درباره دعوایی که در میان آن ها بود خدمت حضرت رسیدند. هنگامی که امام علیه السلام سخن آن ها را شنید فرمود: أَمَا إِنَّهُ مَا ظَفِرَ أَحَدٌ بِخَیْرٍ مِنْ ظَفَرٍ بِالظُّلْمِ؛ بدانید کسی که با ظلم پیروز شود هرگز به خیری دست نیافته است . سپس افزود: أَمَا إِنَّ الْمَظْلُومَ یَأْخُذُ مِنْ
النِّعَمَ وَیُهْلِکُ الاُْمَمَ؛ ظلم موجب لغزش و سلب نعمت و سبب هلاکت امت هاست . در کتاب کافی از امام صادق علیه السلام آمده است که دو نفر درباره دعوایی که در میان آن ها بود خدمت حضرت رسیدند. هنگامی که امام علیه السلام سخن آن ها را شنید فرمود: أَمَا إِنَّهُ مَا ظَفِرَ أَحَدٌ بِخَیْرٍ مِنْ ظَفَرٍ بِالظُّلْمِ؛ بدانید کسی که با ظلم پیروز شود هرگز به خیری دست نیافته است . سپس افزود: أَمَا إِنَّ
به گزارش راهنمای سفر من به نقل از خبرنگار حوزه قرآن و عترت گروه فرهنگی باشگاه خبرنگاران جوان؛ این امتیاز را جز در مورد قرآن نمی گردد یافت که در کلام امام علی (ع) در مورد قرآن آمده هست: ظاهره انیق و باطنه عمیق، لاتفنی عجائبه و لاتنقضی غرائبه قرآن کتابی هست که ظاهری زیبا و باطنی عمیق دارد، نه حیرت های آن انتهاء می پذیرد و نه اسرار آن منقضی می شود. در حرف همانندی نیز آمده هست : لاتحصی عجائبه و
، 1409ق، ج15، ص196) در واقع مقصود ایشان این است که تفکر درباره معبود قهراً عبادت عملی آگاهانه و پایداری را به همراه می آورد. امام رضا (علیه السلام) در ارتباط با پیوند عمیق میان عقل و دین می فرماید: عقل که راه صحیح را از غلط جدا می کند و صراط مستقیم الهی را از پرتگاه ها و جاده های هولناک باز می شناسد و راه صحیح را تأیید و راه غلط را رد می نماید. این عقل فطری برای انسان حجت خدا و راه گشاست