این بقعه در حومه شهر آستارا متعلق به شیخ تاج الدین محمد خیوی از بزرگان منطقه در قرون میانی اسلامی است . بنا بر اساس نوشته دونالد ویلبر که او نیز از آندره گدار نقل کرده است، مربوط به سال 700 هجری قمری است . بنا از جنس آجر و سنگ ساخته شده و نوع استفاده از مصالح در آن به این صورت است که نیمی از دیواره ها از کف تا کمر کشدیوار سنگی و مابقی از آجر ساخته شده اند . در اطراف بنا سنگ قبرهای قدیمی زیادی
گلپایگان در حال ساخت یک برج در فاصله 30 متری بنای هفده تن به عنوان در ورودی این بنا است، برجی که حدود 6 متر قد دارد و منظره بنای با عظمت امام زاده هفده تن را در خود بلعیده است. البته گلدسته های 8 الی 9 متری هم به این برج اضافه خواهد شد. این در حالی است که درست در دو دهه قبل نیز در شرقی هفده تن در طرح توسعه بنای امامزاده ناصرابن علی قرار گرفت و بقایای آن هنوز در وسط محوطه موجود است.
دوغ، متاع رایج اردبیل و سرعین است؛ طبیعی است که اگر به دامنه های سبلان بروید و اینها را نخورده شیرجه بزنید توی آبگرم، سرتان به سنگ خواهد خورد؛ روبروی بقعه شیخ صفی الدین اردبیلی، پدیده ای معجون طور به اسم حلوای سیاه هست که از شدت بزرگی اش با دوغ برایتان می آورندش تا فشارتان بالا نزد. اصفهان متاسفانه وفور بناهای تاریخی در اصفهان، ممکن فرصت خوردن را از شما بگیرد؛ بریونی و حلیم
/> بخشی از منطقه ییلاق ایل شاهسون قله سبلان از هر چهار جهت، در آغوش ایلیاتی های شاهسون است. خودشان البته می گویند ایل سون درست تر است، چون به هر حال مملکت دیگر شاه ندارد. اینجا ییلاق شان است؛ جایی که هر خانواده ای برای خودش زمین هایی دارد که ارثیه پدری است. همه می دانند که قرار است فصل ییلاق را در کدام دامنه، در کدام جهت و کدام دره بگذرانند. سنگچین های روی زمین ها که قبلا
خانه
