دینانی، 1386: 400- 401).[11] فرآیند تخیل سهروردی دربارۀ چگونگی فرآیند تخیل توضیحات زیبایی دارد. به عقیدۀ او هنگامی که نفس بتواند از شواغل حسی دور شود، او را خلسه ای می گیرد و به جانب قدس متوجه و مجذوب می گردد. در این هنگام لوح صاف و شفاف ضمیر آدمی به نقش غیبی منقش می گردد. این نقش گاه به سرعت پنهان می شود و گاه بر حالت ذکر آدمی پرتو می افکند. در برخی موارد این نقش غیبی
خانه
