که بین معاویه، عبداللّه بن جعفر و ابن عباس و در حضور دو معصوم انجام شده، معاویه با توسل به اکثریتی که پس از پیامبر صلی الله علیه و آله از وصی بر حق پیامبر، امام علی علیه السلام روی گردان شدند و از پیش خود خلیفه تعیین کردند، می خواهد حقانیت آنان و بطلان ادعای یاران علی علیه السلام را اثبات کند؛ اما با جواب قرآنی محکمی روبه رو می شود و می یابد که منطق قرآن نیز، زیادی در تعداد را، اعتباری برای
خانه
