اگر نشد با او خوب خداحافظی کرد چی؟ با چشم های منتظر باید چه کرد؟ ذی الحجه امسال خانواده های زیادی را به خود دیده که با حسرت می گویند کاش خوب خداحافظی می کردیم، کاش اصلا نمی رفت، چقدر دلم برایش تنگ شده. این جمله ها را می شود از زبان همه کسانی شنید که در حادثه سقوط جرثقیل در خانه خدا یا فاجعه منا عزیزی را از دست داده اند. اما بعد از شنیدن این حادثه و درگذشت چند تن از ایرانیان زائر خانه خدا، خبری که
شان در مشهد فوتبال هیچ معنایی نداشته است و همه بچه ها عاشق فیلم های بروسلی بودند. در محله ما چیزی به نام فوتبال معنی نداشت. اصلا نمی دانستیم فوتبال چی هست. شاید باورتان نشود، من اغراق نمی کنم. من تا سال 78 نمی دانستم تیمی به اسم استقلال یا پرسپولیس وجود دارد. اکثر بچه های محله ما بوکسور بودند. اگر در مشهد 4جفت دستکش بوکس وجود داشت. 2 جفتش در محله ما بود. ما اصلا فوتبال نمی فهمیدیم. زمان
صادقی دو بازیکن از این پنج بازیکن بودند. امروز هم دیدید که این دو از بهترین های تیم ما بودند، بنابراین برای کیفیت بازی به شناسنامه بازیکن نگاه نکنید. باید به عملکردشان در میدان نگاه کنید." نکونام و صادقی در حالی در این سن و سال و در بالاترین سطح فوتبال باشگاهی ایران به این حد از آمادگی و شرایط ایده آل رسیده اند که پیش از شروع فصل و بعد از اضافه شدن کاپیتان سابق تیم ملی به جمع سایپایی ها
خانه
