می گویند تقسیم دردها کمک مان می کند، نه اینکه درد را فراموش کنیم بلکه بتوانیم آن را بپذیریم و زندگی اش کنیم؛ بویژه اگربتوانیم دردمان را با آنهایی که همان درد را لمس کرده اند، قسمت کنیم. همان ها که کابوسش را دیده اند، با آن جنگیده اند اما سرانجام توانسته اند درباره آن رنج حرف بزنند و با آن زندگی کنند. شاید برای همین آنهایی که بیماری مشترکی دارند دورهم جمع می شوند واز دردهایشان می گویند. آنهایی که عزیزی را از دست داده اند با هم درددل می کنند. می گویند بیان رنج ها خودش یک هنراست. ... ادامه خبر
خانه
