مرا بر آن داشته است تا با چون تویی سخن گویم، اما من تو را سخت ناچیز می شمارم و بسیار سرزنش می کنم، ولی چه کنم که چشم ها پراشک و سینه ها سوزان است.) سپس می گوید: أمِنَ العَدلِ یا ابنَ الطُلقاءِ تَخدیرُکَ حَرائِرَکَ وَ إمائَکَ وَ سَوقُکَ بَناتِ رَسولِ اللهِ سَبایا. (ای پسر آزادشدگان، آیا عدالت است که زنان و کنیزان خود را در سراپرده ها نشانده ای و دختران رسول خدا را به اسیری می چرخانی؟)
خانه
