به گزارش خبرگزاری فارس ، نخستین شب از سوگواره عاشورایی بر آستان اشک که مقارن با شب پنجم ماه صفر است، با موضوع بانوی کربلا حضرت رقیه(س) برگزار شد و شاعران و مرثیه سرایان، اشعار خود پیرامون شخصیت این بانوی خردسال کربلا را برای حاضرین قرائت کردند. مرتضی امیری اسفندقه به عنوان نخستین شاعر، چند غزل عاشورایی خواند که به شرح زیر است: کربلا به خون خود تپیدن است جرعه جرعه
از سالیان دور با اهل فرهنگ دمخور و دمساز بوده است و حسن معاشرتش زبانزد. سپانلو جدا از شاعری اش، تألیفات و ترجمه های بسیار نیز در کارنامه خود داشته است. از این میان شاید بازآفرینی واقعیت و دیده بان خواب زده بیش از همه نسبت او را با ادبیات داستانی معاصر ایران نشان می دهد. سپانلو با تألیفاتی مانند محمدتقی بهار، ملک الشعراء و چهار شاعرِ آزادی نیز حکایت از تسلط او بر شعر ایران دارد. برخلاف سنت ما، او
. دیگه آمریکایی شده است. ویژگی بعضی از آدم ها و نوع بار آمدن خانواده هاست که یک کسی می تواند مستقل تصمیم بگیرد. علی اکبر اما سمبل فرهنگ خانواده ما بود. لیدر فرهنگی خانواده توکلی، اکبر بود. او یک آدم شاعر مسلک بود. اینها را شما باید در دهه چهل ببینید. کسی که با همه خبرنگاران، شاعران و ... ارتباط داشت. ما هنوز تعریف روشنفکر نداریم اما با توجه به آن برهه زمانی، علی اکبر روشنفکر بود. ایشان شعر می گفت.
مدرنیسم و... اما به کسی که بنیانگذار مفهوم مدرنیته و حتی پست مدرنیته است، چندان پرداخته نشده. این درست که شعرهایی از او ترجمه شده است. اولین کار جدی درباره بودلر با نام ملال پاریس اثر اسلامی ندوشن است که سال های چهل منتشر شد. و حسن هنرمندی هم بسیار زحمت کشید و برخی از اشعارش را ترجمه کرد. اخیرا هم آقای پارسایار از فرانسه دفتر شعری با عنوان گل های رنج را ترجمه و منتشر کرده اند. اما متوجه شدم که خواندن
زمین شده باشد. بودلر در چهارمین شعر از کتاب گل های بدی (/شر) به رمزگشای تطابقات مبدل می شود. شعر حتی در فرم و چینش کلمات به جلوه ترجمه ای از رازهای جهان درآمده است. در این شعر بودلر، حواس را به هم آمیخته است. ظاهراً عنوان شعر ملهم از سوئدنبرگ، عارف سوئدی است که گویا بودلر با میانجی بالزاک با او و اندیشه هایش آشنایی داشته است. طبق نظر سوئدنبرگ، صوت و گفت های عارفانه در طبیعت در مکالمه با
بودند . و دریغ از آنکه بر سنگ قبرش اشاره مختصری حتی به شاعربودنش رفته باشد، تنها زیر نام ژنرال اپیک در یک سطر حقیر آمده است: شارل بودلر، پسرخوانده ژنرال اپیک، همین! در همین فصل به مراسم خاکسپاری بودلر نیز اشاره می شود، اینکه او با مشایعت کنندگان اندک شماری از میان دوستانش به خاک سپرده شد. تئودور دوبانویل با شاعر یگانه زمانه این چنین وداع گفت: بودلر انسان مدرن را در تمامیتش پذیرفت، با همه ضعف ها
رویدادهای واقعی تدوین شده است. لنین، جویس و زارا هرسه از زندگینامه های مدونی برخوردارند. اما هم زمانی حضور این سه در کنار یکدیگر و رویدادهای بیهوده و ملال انگیز است که راه را برای شگردهای خلاقانه استوپارد باز می کند. در کنار همه اینها، یک شخصیت دیگر هم هست که برای تاریخ نویسان و فرهنگ دوستان اهمیت چندانی ندارد، ولی احتمالا بیشتر از آن سه تای دیگر قرن بیستمی است. هرچه باشد مضحکه قرن بیستم را او بهتر از دیگران لمس کرده است و تقدیرش با زندگی ما شباهت بیشتری دارد.
دارد. او را می توان آغازگر مقتل سرایی فارسی دانست. واگن فرهنگ در قطار برنامه ششم را خالی گذاشته اند این روزنامه در صفحه 12، یادداشتی با عنوان غیبت بخش فرهنگ در لایحه احکام دائمی برنامه ششم به قلم سعید امیریان به چاپ رسانده و آورده است: در خبرها آمده بود: لایحه تنظیم برخی از احکام برنامه های توسعه کشور در قالب بازبینی و احصای احکام دائمی برنامه پنجم توسعه از سوی دولت به مجلس
چکیده در کتابخوانی از شبه روشنفکران جلوتریم : علی محمد مؤدب از جمله آدم هایی است که به طور کل غرق در فرهنگ و دغدغه های فرهنگی است؛ یعنی از هر مسأله و موضوعی یک برداشت فرهنگی دارد. به همین دلیل، مصاحبه با او که این روزها مدیریت مؤسسه فرهنگی شهرستان ادب را برعهده دارد و فعالیت های خوبی را در زمینه ادبیات کلید زده و مدیریت کرده، خالی از لطف نیست. با آقای مؤدب در دفتر مؤسسه به گفت وگو
خانه
