/> وی گفت: این همه سال است که بوکس می کنم، اما هیچ چیزی ندارم. تنها راهی که کمی پول می توانستیم بگیریم برگزاری لیگ بود که آن هم چهار سال است، تعطیل شده است. آیا واقعا این طور می شود زندگی کرد؟ با وجود این مدال ها، جانبازی پدرم و امتیازاتی که دارم هنوز هیچ شغلی ندارم. به خدا قسم هر شغلی باشد انجام می دهم فقط می خواهم یک شغل داشته باشم و سربار نباشم. زارع در پاسخ به این سوال که چرا یک شغل
: داعش همچون آتشفشان فوران کرد، بیماری همه گیر ابولا سراسر غرب آفریقا را در نوردید و روسیه به اوکراین حمله کرد. سال 2015 مانند سال قبل از خود خواهد بود، اما همان طور که می کوشیم بفهمیم سال جدید چه چیزی برایمان به ارمغان خواهد آورد، شایسته است که از سرتیتر خبرها گامی عقب تر بگذاریم و ببینیم که قدرت های واقعی جهانی کدام کشورها هستند. این امری دشوار است؛ رتبه بندی کشورها براساس قدرت سخت است. برای
. این را قبول دارم. من 14 سال کارمند شرکت نفت بودم و بعد از آن به خاطر کارهایی که انگلیسی ها در این قسمت می کردند استعفا دادم. * با غرور خاصی از دوران جوانی ات می گویی، بیشتر از آن روزها بگو من در دوران جوانی را خیلی شیک زندگی کردم و از هیچ چیزی کم نگذاشتم. آن زمان که من با آخرین ماشین کادیلاک دو در، در خیابان های تهران رانندگی می کردم خیلی ها حسرت داشتن یک ماشین را داشتند که من
می گفتند سبزی کاری امین الملک که بعدها شد گمرک امیریه و چهارراه مختاری و بعد هم که راه آهن احداث شد، اسمش را گذاشتند راه آهن . من بچه آنجا هستم. همان جا قد کشیدم، دبستان رفتم. البته اول مکتب می رفتیم، بعد شد دبستان. در دبیرستان شرف و روشن هم درس خواندم. 1315 سال آخر دبستان بودم، برای اولین بار برابر دستور وزارت فرهنگ قرار شد در مدرسه ما یک نمایشنامه کوتاه به صورت آزمایشی اجرا
به گزارش مشرق ، طی روزهای گذشته خبری روی خروجی خبرگزاری ها قرار گرفت که سر و صدای زیادی به پا کرد و باعث شد بسیاری از مردم و اهالی کشتی خواستار حل مشکل کشتی گیر نوجوان یکی از روستاهای ملایر شوند.کشتی گیر نخبه ای که تنها به دلیل نداشتن پول برای تهیه پاسپورت از سوی مسئولان هیئت کشتی همدان در اقدامی غیر قانونی به مدت 2 سال از حضور در کلیه رقابت های کشتی محروم شد. ماجرا از این قرار بود که
تیم باند زانو را باز کرده و مشغول تزریق مسکن بود، در همین لحظه تختی که از آنجا می گذشت همه چیز را دید. یکی از مربیان به من گفت: بیا! او متوجه شده و در مسابقه به پای مصدوم تو خواهد پیچید. اما تختی اصلاً به پای مجروحم دست نزد. هر دو خسته شده بودیم و باید اذعان کنم، با اینکه او هفت سال از من پیرتر بود ولی بیش از من جنبش و تحرک داشت. آن واقعه را تا آخر عمر به یاد خواهم داشت. او هرگز به حیله و نیرنگ
ایران که در رقابت های تهران با اکتفا به دو مدال طلای غلامرضا تختی و امامعلی حبیبی با وجود برخوردی از امتیاز میزبانی در حفظ عنوان سومی سال های قبل نیز ناموفق بود در هفدمین دوره بازی های المپیک( ایتالیا،1960) تا مکان پنجم رده بندی سقوط کرد. تختی کاپیتان تیم ملی و پرتجربه ترین کشتی گیر ایران که در این رقابت ها در وزن هفتم به میدان رفته بود، پس از پیروزی در پنج دیدار با در مسابقه نهایی با قبول شکست در
تختی. در آنجا گفتم آقا تختی این 80 دلار رو بده می خواهم یک گرام (گرامافون) بخرم. او گفت من در تهران برایت گرام می خرم. به تختی گفتم من پولم را می خواهم خرید کنم اما او نداد. از این اتفاق ناراحت شدم و اشکم داشت درمی آمد اما او یک دفعه خندید و گفت خانواده آن بچه کوچک هیچ چیز نداشت. من 80 دلار تو را به خانواده اش دادم، پول خودم را هم به آنها دادم. دارنده مدال نقره جهان افزود: با تختی به
وزنه بردارها بود الان به یک شهر فوتبال تبدیل شده و پدیده رو می کند؟ - کی گفته اردبیل مهد وزنه بردارها بوده است. ما فقط چند وزنه بردار سنگین وزن داشتیم و اکثر مردم اردبیل به فوتبال علاقمند هستند. در فوتبال اردبیل تیم های خوبی داشتیم که در لیگ یک تا رده های بالا آمدند و تیم اینتر اردبیل هم سال 84 در نوجوانان ایران سوم شد. آن سال باشگاه هایی چون سپاهان و فولاد مقام اول و دوم را آوردند که
خبرنگار ایسنا در ادامه نوشت: حالا بانویی مقابل ما نشسته که هرگز نخست وزیر نبوده، هرگز برایش فیلمی ساخته نشده و هرگز عنوان و لقب ژورنالیستی دهن پرکنی از کسی دریافت نکرده اما محکم و نستوه در مدار سیاست بر سر آرمان ها و اصولی که به آن اعتقاد داشته، جانانه ایستاده و حالا بعد از سال ها می توان با افتخار به او عنوان بانوی پولادین را داد. قرار بود فقط خواندن یاد بگیرد، نوشتن هم نه؛ اما سفیر ایران شد در ابلاغ نامه امام (ره) به گورباچف. مکتب رفتن برایش ممنوع بود و گفتند روی بقیه دخترها را باز می کند و ...
کریسمس شوروحالی بین هموطنان ارمنی برانگیخته اما آنچه باعث شده فضای محله مجیدیه کمتر نشانی از کریسمس داشته باشد، احتمالا مهاجرت ارامنه است. روبرت صافاریان، منتقد سینما و سردبیر دوهفته نامه ارمنی-فارسی هویس در مورد این مهاجرت می گوید: محو یکی از قدیمی ترین اقلیت های قومی-دینی ایران، مدت هاست موضوع بحث مطبوعات و جامعه ارمنیان ایران بوده اما سوال اینجاست که چطور اتفاق به این مهمی افتاده و حتی یک نفر در
خانه
