نیست، هرجا بدانیم معصیت نیست اطاعت واجب است و هرجا بدانیم معصیت است اطاعت جایز نیست و هرجا تردید باشد، باز اطاعت لازم است؛ زیرا این اطاعت موجب انسجام امت می گردد و مصالح فراوانی را در پی دارد؛ نیز خطای او را در برخی از موارد جبران می کند؛ چنان که قرار دادن حکم ظاهری، مصلحتی دارد که مفسده فوت واقع را جبران می کند. پس آیه کریمه اطلاق ندارد و با ادله عقلی و نقلی مقید می شود. پاسخ این ادعا آن
آفتاب : به گزارش انصاف نیوز، متن گلایه ی رشیدپور و پاسخ به آن در پی می آید: مدیر مسوول گرامی سایت انتخاب سلام. سال نو را تبریک عرض می کنم. من از مخاطبان و طرفداران قدیمی سایت شما بودم و همواره پی گیر مطالب و اخبار متفاوت شما. تا آنجا که فیلترینگ اخیر سایت باعث ناراحتی و تاسف من شد و حتی چند کلمه ای با یکی از مشاوران ارشد ریاست محترم جمهور در این باره حرف زدم. بگذریم...
مردم، امر بر آنان مشتبه شد که آنقدر مهم هستند که می توانند مراسم ازدواج و طلاق خود را به یک موضوع ملی یا فاجعه مبدل کنند!! مطلب سایت انتخاب البته به سایر مجریان دیگر صدا وسیما نیز اشاره دارد. مجریانی که از ایران فرار کردند و یا کسانی که با حضور در برنامه های مذهبی عواطف مردم را جریحه دار کرده و بعد پرونده های غیرمتعارفی از آنها به میان آمد. رضا رشیدپور نیز در پاسخ به انتخاب از سوال
مناطق عرب زمین نیز عید نوروز به عنوان عید باستانی شناخته شده است، در آن دوره های اولیه همه مردمانی که به نوعی قبل از ظهور اسلام مناسبت های مشابه ملی دیگر برای آن ها اهمیت داشت توقع داشتند، دیدگاه اسلام را در این زمینه به صورت شفاف بدانند، آن گاه که صاحبان این دین، مدتی عیدهای جدیدی را به عنوان عیدهای دینی برای مسلمانان طرح می کردند؛ طبیعی است که برای مردم سؤال پیش می آید که آیا زنده نگه داشتن
به تیتر رسانه ها بدل شد. در تازه ترین واکنش رسانه ای یک اتفاقِ درون خانه ای ، آزاده نامداری مدعی ضرب و شتم خود توسط فرزاد حسنی شده و او را تهدید به افشاگری هایی کرده است. رضا رشید پور مجری سابق تلویزیون اما، در واکنش به انتشار تصویر جنجالی منتشره از آزاده نامداری و ادعایش در مورد فرزاد حسنی نوشت: الان بعد از چهار روز تلگرام رو چک کردم و از دیدن عکس آزاده نامداری شوک شدم.
متوجه نماز کن که آن، جان اسلام و رأس آن به شمار می آید. از ضمیر هم در کلمه علِّمهم و أدِّبهم به دست می آید که مراد آن حضرت در دستور خود به معاذ، این است که حضرت وی را به عنوان حاکم و پیشوای مردم در نظر گرفته است؛ به این معنا که به شخص ایشان، به عنوان شخص حقیقی توصیه نمی فرماید، بلکه وی را به عنوان حاکم و سائس مردم، مورد خطاب قرار داده و توصیه می فرماید که در جامعه اسلامی یک حاکم باید