علیه السّلام ، حسن نام داشت . وی تنها فرزند پسر زید بود که از بزرگان عصر خودش به شمار می رفته ، و در بین بنی هاشم ، به بخشش ، کَرَم ، سخاوت و خدمت به محرومان ، شهرت داشته است . وی از سوی منصور عبّاسی به ولایت مدینه گمارده شد ؛ ولی پس از مدّتی ، مورد خشم و او قرار گرفت و به زندان افتاد و در سال 168 ق ، در هشتاد سالگی از دنیا رفت. زید فرزند امام حسن علیه السّلام جدّ سوّم حضرت
داری که اطرافش را گرفته اند، نسبت داده و گفته است به دستور سمیرامیس در زیر نقش برجسته نوشته ای با حروف سریانی نقل کرده اند. ایزیدور خاراکسی جغرافی نویس، بیستون را باپتانا در ناحیه کامبادنا نامیده است و می نویسد در باپتانا نوشته و تصویری از سمیرامیس است. ابن حقول آن را نقش مکتب خانه ای دانسته که معلم برای تنبیه شاگردانش تسمه ای در دست دارد . گاردان، جهانگرد فرانسوی، در سال 1794
562)، و صبح الاَعشی از قَلقَشندی (د 821) – همه پس از این ها می باشند. اما در همان روزگار برخی از محدثان عهدنامه مالک را نامه ای می دانسته اند که علی به مردم مصر در باره نصب مالک به فرمان داری بر ایشان نوشته است. نجاشی (د 450) در شرح حال اصبغ و صعصعه از یاران علی گفته است که ایشان عهدنامه مالک را روایت کرده اند؛ آن گاه متنی که از آن عهدنامه به دست داده است همان نامه علی به
است. وی با اشاره به تحولات موازی مذهب و زبان در ایران دوران صفویه افزود: در ایران، مهاجرت شماری از علمای جبل عامل لبنان در دوران صفویه به این کشور، تحولات و استمرار مواضعی از فقه شیعه را سبب شد که به تقویت حیات آن انجامید. از جمله ی این مهاجران، شیخ بهایی، ریاضی دان، منجم، ادیب و فقیه سده 11 هجری بود. وی و اکثر علما و دانشمندان شیعه در آن زمان با تدریس، ترویج و نگهداری آثار شیعه، آن هم
خانه
