6- 1. تجرّد مثالی و معرفت شناسی 6-1-1. مجرد مثالی بودن علم نیازی به توضیح نیست که صدرا برخلاف جمهور حکما - که علم را ماهیتی دارای وجود می دانند - علم را از جرگه ماهیات خارج کرده و آن را امری وجودی می داند (ملاصدرا، 1383،ج 1: 295). او از مساوقت علم و وجود سخن می گوید (همان، ج 6 : 155). او در اسفار پس از نقل نظرات مختلف و اشکالات هر یک، به بیان نظر خویش پرداخته و علم را وجود
از فضائل اخلاقی است، صداقت، امانت، این ها همه فضائل هستند، ارزش ها هستند. انسان مکلّف است این امور را اکتساب کند و با تکرار و تمرین این ها را به عنوان یک ملکه در وجود خود احراز کند. انسانی که به سخاوت تزیین شد دستگیری از فقرا برای او مشکلی ندارد، ملکه کمک می کند انسان راه خیر را به آسانی طی می کند. کسی که ملکه ی شجاعت برای او احراز شده، چند مرتبه که به جبهه می رود اوّل نگران است، بعد می رود با
، شجاعت از فضائل اخلاقی است، صداقت، امانت، این ها همه فضائل هستند، ارزش ها هستند. انسان مکلّف است این امور را اکتساب کند و با تکرار و تمرین این ها را به عنوان یک ملکه در وجود خود احراز کند. انسانی که به سخاوت تزیین شد دستگیری از فقرا برای او مشکلی ندارد، ملکه کمک می کند انسان راه خیر را به آسانی طی می کند. کسی که ملکه ی شجاعت برای او احراز شده، چند مرتبه که به جبهه می رود اوّل نگران است، بعد می رود با
فرهنگ امروز/ حامد سرلکی: در اعصار پیشین انسان شناسی اسلامی، چه در رشتۀ فلسفه و عرفان و چه در کلام وحیانی، ارتباطات فی مابین انسان و هستی بسیار مورد اشارت و شرح بوده است؛ اما آن چیز که در گردونۀ مطالعات دینی-انسانی بیشتر به چشم می خورد، پدیده ای به نام انسان کامل است، مفهومی که در بنیادین ترین تعریف خود، دو نگاه الهیات محورانه را در الفبای دین شناختی انسانی به وجود آورده است؛ اولی که همان انسان کامل یا همان انسان الهی است و دیگر اصطلاح انسان حیوانی با سکنات ممزوج به غریزه و امیال غیرالهی به مثابه تعاریف موجود در آموزه های عرفانی می باشد. البته ریشۀ غریزۀ بدسگال 1 نس ...