یک سنت نبوی دانست و اظهار کرد: در آن دوره سکه ها و یا پول هایی که استاد به بعضی از حفاظ می دادند خیلی دیدنی بود و هنگامی که کسی در جلسات قرآن را حفظ می کرد، با توجه به رشد و تعالی شاگردان استاد تشویق می کرد و ما همیشه منتظر این هدایا بودیم اما گاهی یک یا دو سال طول می کشید تا از ایشان هدیه ای دریافت کنیم. مثلا در ماه رمضان هر شب اسکناس های تازه و نو به مبلغ دویست و پانصد تومانی با خود می آوردند و