از میان کلافهای رنگی آویزان شده از دار قالی، نخ سبز را می کشد و هنرمندانه در چرخش قلاب و انگشتانش ایلمه ای دیگر می آفریند. نوای آرام زمزمه هایش به همراه صدای فرودآمدن ایلمه ها آهنگی زیبا و دلنشین می سازد از بی مهری به فرش... گویی بیم آن دارد که این ترانه ها هم مثل فرش دستباف به فراموشی سپرده شود. یک رج تمام می شود دو ردیف پود روی هم سوار می شوند و با ضربات کوبنده دفه فرش قوام می گیرد