. برادر دیگرش ابوعبدالله حسن نیز از خطاطان و کاتبان معروف به شمار می رفته است و ظاهراً خط نسخ او از ابوعلی زیباتر بوده است . او در زمان وزارت برادرش ابوعلی ریاست دیوان خاصه و بعضی دیوان های دیگر را بر عهده داشت ، اما در زمان القاهر چون برادرش دستگیر شد، اموال او نیز مصادره گردید. تحصیلات رسمی و حرفه ای ابن مقله در بغداد زاده شد و نزد کسانی چون ابوالعباس ثعلب و ابوبکر ابن درید به
یادآور شد.(صواعق ابن حجر، فصل اول ، باب 11 آخر ص 89( اعلام صحت حدیث ثقلین از کتب اهل سنت مسلم در صحیح خود آورده: همراه با حصین بن سبره و عمر بن مسلم نزد زید بن ارقم رفتیم. بعد از این که در کنار او نشستیم حصین گفت: ای زید! ترا خیر بسیار نصیب شده است. پیغمبر را دیده ای و حدیث او را شنیده ای و همراه با آن حضرت جهاد کرده ای. ای زید! تو خیر بسیار دیده ای. برای ما شمه ای
نام وصیش علی بن ابی طالب و در سوم و چهارم دو سبطش حسن و حسین و در پنجم مادرشان فاطمه بانوی زنان جهانیان، در تورات، نام وصیم الیا و نام دو سبطم شبر و شبیر و این دو نور فاطمه اند، یهودی گفت راست گفتی ای محمد. اما در تورات نیز عباراتی حاکی از وجود نام اهل بیت(ع) وجود دارد. به عنوان مثال در تورات آمده است دربارۀ اسماعیل شنیدم(دعای) ترا، پس برکت دهم اورا و پربرکت سازم او را به محمد و دوازده
ة در علامه. (إعراب القرآن (نحاس)، ج 5، ص54؛ مجمع البیان، ج 10، ص596) یعنی انسان بر نفس خویش کاملا بیناست. الف.3. این ة همان ة تانیث است (مونثِ بصیر ) و نشان می دهد که بصیرة مستقیما خبر نیست، بلکه وصف است برای یک خبر محذوف مانند حجة ؛ و جمله در اصل این گونه بوده است الإنسان حجّة بصیرة علی نفسه (یعنی انسان حجتی بینا بر نفس خویش است) و در این صورت، وصف بصیرت به نحو مجاز آمده است، [زیرا بینا
شیعیان بود. ابن اثیر می گوید: متوکل نسبت به علی بن ابی طالب علیهماالسلام و اهل بیت او بُغْض شدیدی داشت و اگر به او خبر می دادند که کسی علی و اهل بیتش را دوست دارد، قصد مال و جانش را می کرد. (3) با این حال، امام هادی علیه السلام خدمات علمی و فرهنگی زیادی به جامعه اسلامی و شیعه ارائه نمود. نوشته های حدیثی متعددی به حضرت هادی علیه السلام منسوب است که در چنان دوران اختناقی برای شیعیان و پیروان
درباره شهادت امام هادی(ع) گفت: بر قول شیخ صدوق و بعضی دیگر معتمد عباسی امام را در سوم رجب سال 254 در سن 42 سالگی مسموم و به شهادت رساند! در وقت شهادت آن امام غریب غیر از امام حسن عسگری(ع) کسی نزد بالین آن جناب نبود و وقتی آن حضرت از دنیا رحلت فرمود جمیع امراء و اشراف حاضر شدند و امام حسن عسکری(ع) در جنازه پدر شهیدش گریبان چاک زد و خود متوجه غسل و کفن و دفن والد بزرگوار خود شد و آن جناب را در حجره
خانه
