و شلوار کتانی سفید یا کت و شلوار بد رنگ و چروکیده حاضر شده بودند و بیشتر هم تسبیحی در دست داشتند. برای من در هتل دارالسلام که بهترین هتل بغداد به شمار می آمد ولی در حد هتل های درجه دو و سه ایران هم نبود جا گرفته بودند که تا اجاره کردن خانه ناگزیر در آنجا ماندم. فردا صبح که می خواستم از هتل به سفارت بروم با وضع عجیبی روبه رو شدم. تاکسی های زیادی جلو هتل صف کشیده بودند ولی حتی یکی از
خانه
