البته به فارسی ترجمه و منتشر شده[2] - بلکه اثر مستقلی است برگرفته از مولفه های فرهنگ و حکمت باستانی ایران و نیز مولفه های فرهنگی جامعه کنونی ایران. چنان چه در انتخاب نام کودکان و حتی معلم آنان، تلاش شده این مسائل در نظر گرفته شود. عنوان ساینا (Saina) که شخص اول رمان نیز هست، چهره ا ی اسطوره ای در فرهنگ ایرانی است، پرنده ای بزرگ و باشکوه که بر بالای درختی در قله ی قاف زندگی می کند که بذر همه ی گیاهان
به قدرت اسلام مستضعفان جهان باید قدرت اسلامی خود را بیابند و از عربده های شرق و غرب و وابستگان و تفاله های آنان نهراسند و با اعتماد به خداوند تعالی و اتکال به قدرت اسلام و ایمان بپاخیزند و دست جنایتکاران را از کشورهای خود کوتاه نمایند و آزادی قدس شریف و فلسطین را سرلوحه برنامه خود قرار دهند ....روز قدس را زنده نگه دارند. امید است با زنده نگه داشتن این روز، بی تفاوتی ها زایل شود و غفلت ها
جامعه اسلامی و حتا یارانش، این روحی را که از همه این آفرینش بزرگ تر است وادار به چنین نالیدنی بکند، هرگز! درد علی (ع) خیلی بزرگ تر است و آن درد خیلی باید درد نیرومندی باشد، که این روح را این اندازه بی تاب بکند! مسلما این همان درد انسانی است که خود را در این عالم زندانی می بیند، انسانی است که خود را بیشتر از این عالم می بیند و احساس خفقان در این عالم می کند. مسلما هر کسی که
بچه که می خواهیم درباره خدا حرف بزنیم چون سروکارت به کودک فتاد، از زبان کودکی باید گشاد، به اندازه عقل بچه، جوان به اندازه عقل جوان زن به اندازه عقل زن، مرد به اندازه عقل مرد، حرف بزنیم درباره خدا درباره محبت های خدا، این یک ذکر، دوم و ذکری عبادة حرف زدن درباره من پیغمبر عبادت است، ما وقتی درباره روش پیغمبر با زنان، با کودکان، با مردان، با آشنا، با غریبه، درباره اخلاق پیغمبر حرف بزنیم، درباره منش
/> اما تو کرببلا اهل جفا دورش بودن این همه درد و غم و دختر مولا بمیرم نگاه نامَحرم و زینب کبری بمیرم قاتل جون زینب/دیدن اون قاتله دختر زهرا میشه/همسفر با حرمله یا حسین یا ثارا ... ***** دریافت نوحه/واحد – شب نوزدهم غم از حال و روزم بُود منجلی/بسوزد دلم در عزای ولی زنم ناله چون کودکان یتیم
به گزارش گلستان ما به نقل از دیده بان، غدی فرانسیس فیلم ساز لبنانی، دختری حدوداً 30 ساله است که به عنوان مستندساز با شبکه های مختلفی در لبنان و منطقه کار می کند. اما آنچه که سبب شهرت وی در میان شبکه های عرب زبان و مخاطبین آنها شده، نه اجراهای وی در اخبار شبکه OTV لبنان است و نه مستندهایش، بلکه این دختر مستندساز مسیحی به دلیل شجاعت و جسارتش در ورود به مناطق خطرناک در دل بحران های منطقه شهرت یافته
. نویسنده داستان های کوتاه جنگ با اینکه برای نقدهای وارده، پاسخ دارد اما اهل مجادله و اثبات خودش نیست. به غرفه ناشران دفاع مقدس می روم. یک خانم و آقای ایرانی مقیم فرانکفورت با دو دخترشان به غرفه می آیند. آنها جزو بازدیدکنندگان هر ساله غرفه ایران در نمایشگاه هستند. چند کتاب از جمله یکشنبه آخر را می بینند. آقا از من می پرسد: شما حمله شیمیایی به سردشت رو به خاطر دارین؟ . بله، به یاد
و کلان می گفت: بیگ فوت و من؟ ما دوست جان جانی هستیم، بابا. با هم بزرگ شدیم. توی مدرسه من می گفتم: بیگ فوت با من توی یک خیابان می نشیند. می شنوی؟ خوبِ خوب می شناسمش، و اگر یکی از شماها دست رویم بلند کند، به اش می گویم. تا آن وقت حتی یک کلمه هم با بیگ فوت حرف نزده بودم. ما بروبچه های خیابان میگل به خودمان باد می کردیم که او مال ماست، چون در پرت آو اسپین شخصیت معروفی شده بود
تری داشته باشد! نفر بعدی جوان ترین شاعر جمع است که دانش آموز است و بعد از او نوبت می رسد به خانم پروانه نجاتی که از چهره های شناخته شده شعر است و همراه با همسرش دکتر کافی سال هاست در شیراز زندگی می کنند: وقتی که حوا پا گذاشت تو عالم به دو می خواست بره به سمت آدم زد تو سرش فرشته گفت: حاج خانوم چه می کنی فردا با حرف مردم روتو بگیر با
خانه
