. صف کشیدن بسیاری از شرکت های بزرگ اقتصادی در جهان برای ورود به بازار بزرگ و پراشتیاق ایران در روزهای اخیر به سرخط رسانه های جهان تبدیل شده است. این درحالیست که در دو سال گذشته ایران شاهد ورود هیات های مختلف اقتصادی از کشورهای دنیا بوده است؛ براساس آخرین گزارش ها قرار است هیاتی اقتصادی از آلمان نیز در چند روز آینده با مدیریت مقام های عالی رتبه این کشور به ایران سفر کند.
/> هر چند که این استعفا ارتباطی با سانحه ایران 140 و پیگیری گزارش نهایی این سقوط ندارد اما جهانگیریان هم عملکرد موفقی در ماموریت های این سازمان از جمله آزادسازی و متنوع سازی قیمت بلیت هواپیما، مذاکره برای ورود ناوگان جدید به ایرلاین های داخلی و به اجرا در آوردن آیین نامه حقوق مسافران نداشت تا جایی برای حمایت و پشتیبانی وجود داشته باشد. اما یکی از مخالفت های برخی از نمایندگان مجلس با حضور
داد. دورنمای برداشته شدن تحریمهای اقتصادی و تحریم تجاری طولانی مدت آمریکا، این فرصت را برای تهران فراهم خواهد کرد تا به نوسازی ناوگان هواپیمایی فرسوده خود بپردازد که متوسط عمر آن 23 سال یعنی دو برابر متوسط بین المللی است و می تواند پس از سالها که لوازم مورد نیازش را در بازار سیاه با قیمت بالایی تهیه کرده است، این نوسازی را با قیمت پایین تری انجام دهد. برای ایرباس، بوئینگ و
بیش از 12 سال اختلاف دو طرف بر سر جاه طلبی های هسته ای تهران پایان دهد. مهلت این گفتگوها تا آخر هفته کنونی تمدید شد. برای تهران، دورنمای برچیده شدن تحریم های اقتصادی گسترده و همچنین تحریم تجاری آمریکا حاکی از فرصت نوسازی ناوگان هوایی این کشور است با بهایی قابل قبول است. متوسط سن ناوگان هواپیمایی ایران به 23 سال می رسد که این رقم تقریبا دو برابر متوسط جهانی است. این در حالی است که ایران سال ها برای
246 حفظ وضع موجود به خودی خود یک پیروزی بود با توجه به سخنان رئیس جمهور اوباما که گفته بود مناظرات فرسوده دوران جنگ سرد را پشت سر بگذاریم، ریاکارانه بود که همچنان بر خارج ماندن کوبا از سازمان کشورهای آمریکایی به این دلیل اصرار ورزیم که کوبا در سال 1962 از این سازمان معلق شده است، به خصوص به علت وابستگی به مارکسیسم - لنینیسم و اتحادش با بلوک شرق. تمرکز کردن بر نقض حقوق بشر حال
: مردم مناطقی که نزدیک فرودگاه هستند از قشر ضعیفی هستند و قدرت خرید وسایلی که در برابر صدا مقاومت داشته باشد مثل دیوارهای صداگیر را ندارند و مجبور به تحمل هستند. تصور اینکه در منطقه ای زندگی کنیم که در شبانه روز دست کم 300 هواپیما پرواز کند آن هم از فاصله نزدیک غیرقابل تحمل است، انگار خانه آدم روی باند فرودگاه باشد. حاج عزت از قدیمی های محله مهرآباد است و 70 سال می شود که اینجا زندگی می
خانه
