زمانی که می شود، موسیقی ایرانی را بشناسم و روی صفحات قدیمی کار کنم، برای مثال با سبک های نوازندگی از استاد دوامی و دیگران آشنا شوم. البته در سن 24 سالگی عضو هیأت علمی دانشگاه تهران شدم، یک سال بعد از آن، کلکسیون اوکورای فرانسه که اولین کلکسیون موسیقی ملل بود صفحه من را با نام جنگ موسیقی ایرانی: تار و سه تار منتشر کرد. در میان همه بزرگان و قدمای موسیقی ایرانی، شما علاقه خاصی به آقای شهنازی
کافه اجازه گرفتیم و از انوش خواستیم پشت پیانو بنشیند. محلاز صدای خنده و صحبت آن چند مشتری مست پر بود ولی برخورد پنجه های انوش با کلیدهای پیانو و آغاز آن آهنگ که با قدرت شروع می شد همه را به سکوت وا داشت. چند دقیقه بعد که آهنگ به پایان رسید همه به شدت برای آن نوازنده ی کوتاه قد و خجالتی ابراز احساسات کردند. این حادثه یک بار دیگر هم در مدت اقامت ما در یک شب نشینی که در یک هتل بود تکرار شد و پنجه های
نیست، هر وقت خواستم خوابیده ام و هر وقت خواستم بیدار شدم. کاری را هم دیشب به اتمام رساندم که یک اثر شش ساعته است. این هنرمند پیشکسوت با اشاره به نگارش سمفونی تختی بیان کرد: من از بچگی به تختی ارادت داشتم. نه فقط به خاطر این که او یک ورزشکار خوب بود، بلکه به این دلیل او را دوست داشتم که یک انسان بود. البته خاطره تلخی هم دارم؛ پس از تمام شدن این سمفونی آن را نزد همسر تختی، شهلا بردم، اما او
مثلا شاد است هم وقتی آواز می خواند، از درد و رنج و جدایی و یک بدبختی بزرگ صحبت می کند. ملت هم که عاشق این هستند. همین سریال هایی که مردم دوست دارند هم پر از همین جور چیزهاست. بهزاد: نظر شما این است که این جریان در حال تغییر کردن است؟ من تصور می کنم به دلیل اشباع شدن بازار موسیقی پاپ، این جریان پتانیسل جایگزین بودن را دارد. جدای از اینکه مثلا آلبوم دوم پالت ، آلبوم قابل دفاعی است
: هر نوازنده و آهنگسازی دلش می خواهد تا آنچه که روی نت ها آهنگسازی کرده روزی در مقابل مردم اجرا شود. من نیز تمامی این آثار را تحت تاثیر فرهنگ خودم نوشتم و بسیار خوشحالم که بار دیگر در تهران فرصتی پیش آمد تا کنسرتی از آثار من روی صحنه برود. این آهنگساز پیشکسوت موسیقی کشور در بخش دیگری از صحبت های خود در پاسخ به سئوالی مبنی بر اینکه چرا در سال های اخیر کم کار بوده است، گفت: می خواهم آزاد
با اجرای ارکستر بزرگ کومیتاس ارمنستان اجرا کرد که در سال 1390 توسط انتشارات آوای باربد با نام کنسرت شهرام ناظری و لوریس چکناوریان منتشر شد. کنسرت شب آهنگسازان ایرانی توسط ارکستر سمفونیک البرز ساعت 21:30 جمعه (8 مرداد) در برج میلاد برگزار می شود و قرار است که سهراب کاشف اجرای قطعاتی از چکناواریان را رهبری کند. ارسلان کامکار نیز دستیار رهبر ارکستر(کنسرت مایستر) این اجرا است . وی
1394/4/31 - 14:20 474146 به گزارش خبرنگار فرهنگی شبستان، نشست خبری شب آهنگسازان ایرانی ارکستر البرز با حضور لوریس چکنواریان، آهنگساز، محمد حسین تفرشی، کنسرت گذار و سهراب کاشف، رهبر ارکستر البرز پیش از ظهر امروز 31 تیر در برج میلاد برگزار شد. در ابتدای محمد حسین تفرشی، سرپرست و مدیر ارکستر البرز درباره وضعیت و مشکلات موسیقی و لغو کنسرت ها گفت: لغو کنسرت ها، تقابل بین واحدهای
توضیح داد: هر نوازنده و آهنگسازی دلش می خواهد تا آنچه که روی نت ها آهنگسازی کرده روزی در مقابل مردم اجرا شود. من نیز تمامی این آثار را تحت تاثیر فرهنگ خودم نوشتم و بسیار خوشحالم که بار دیگر در تهران فرصتی پیش آمد تا کنسرتی از آثار من روی صحنه برود. این آهنگساز پیشکسوت موسیقی کشور در بخش دیگری از صحبت های خود در پاسخ به سئوالی مبنی بر اینکه چرا در سال های اخیر کم کار بوده است، گفت: من می
مک کارتنی با امکاناتی که داشت و کمک مردم، مدرسه سابق اش را که خراب شده بود، در اختیار گرفت و تبدیل اش کرد به آکادمی هنری. یعنی جایی که ترانه نویسی، موسیقی برای فیلم، موسیقی برای صحنه، انواع و اقسام موسیقی های روز، تئاتر، رقص و خلاصه همه را آموزش می دهند. چیزی شبیه فیلم و سریال تلویزیونی Fame (1) که درباره ی یک مدرسه هنری در نیویورک است. از این مدارس این جا هستند. اما آن چه که من تأکید داشتم، این
/> درباره نوازندگان هم توضیح می دهید؟ همکاری با نوازندگان این پروژه، تجربه جالبی است. همیشه که با بچه های نوازنده کار می کنیم هرچقدر هم تیم باشیم، معمولا تمرین زیاد را دوست ندارند؛ اما خود این نوازندگان پیشنهاد دادند تا تمرین را بیشتر کنیم. مثلا به فلان نوازنده می گویم می توانی سر جلسه بعد نیایی، اما می آید. این خیلی جالب است، ما بازی ای را با بچه ها شروع کردیم که حالا با هم همبازی
دختری 20 ساله و متاهلم از حجابم خجالت می کشم سلام؛ دختری 20 ساله ام که متاهلم. سوالی در ذهن داشتم که با راهنمایی همسرم با شما مطرح می کنم. بعضی وقت ها از چادرم و حجابم خجالت می کشم. تحویل گرفتن بدحجاب ها و طرز برخورد باهاشون و تعداد زیادشون تو بعضی از محیط ها، باعث این حس در من میشه. میدونم حجاب خوبه اما دو دلم که اگه مانتویی بودم تو جامعه برام فرصت کار یا فعالیت بیشتر بود. دوست دارم
خانه
