عنوان که من خبرنگار عربی هستم و می خواهم با بختیار مصاحبه بگیرم، و آدرس او را خواستم. شماره تلفن دفتر او را به من دادند (در بلوار راسپای در پاریس). با دفتر تماس گرفتم و خودم را معرفی کردم به این عنوان که من روزنامه نگار عرب هستم و می خواهم با بختیار مصاحبه بگیرم، از من خواستند که روز بعد دوباره تماس بگیرم. حدس می زدم که آنها موعدی برای مصاحبه در دفترش می دهند اما به من آدرس خانه اش را دادند و
تسلیم می کنند در امنیت خواهند بود. آیوور پریکت خبرنگار روزنامه نیویورک تایمز یکی از معدود روزنامه نگارانی است که از حدود 10روز پیش نیروهای شبه نظامی موسوم به نیروهای دموکراتیک سوریه را همراهی کرده است. او تاکنون دو بار به خط مقدم جنگ در شهر رفته که اکنون تقریبا پس از جنگی 4ماهه آزاد شده است. آیوور با غیرنظامیانی صحبت کرده که در 4 سال حکومت داعش، متحمل درد و رنج زیادی شده و حالا جان سالم به در
شاید خیلی از شهروندان تهرانی همین حالا که این گزارش را می خوانند صحبت های نگارنده را تأیید کنند که چرا باید وقتی در اتوبوس و مترو به محل کار و دانشگاه می روند یا زمانی که به خانه باز می گردند پشت ترافیک ایجاد شده توسط هزاران خودروی تک سرنشین، ساعت ها گرفتار شوند؟ به گزارش همشهری آنلاین، حتما این دسته از شهروندان که به هر دلیلی با وسایل نقلیه عمومی در شهر تردد می کنند، می پرسند چرا باید
خانه
