کرد. محب طبری در ذخائر العقبی، ابن عبدالبرّ در استیعاب، صبان در إسعاف الراغبین، ابن حجر در اصابه، ماوردی در اعلام النبوه، ابن هشام در سیره، سهیلی در روض الانف این مطلب را آورده اند. چرا وضع ابوطالب را بدین گونه تحلیل نکنیم؟ بحث قرآنی در مورد اسلام ابوطالب در مورد عدم اسلام ابوطالب، دست کم سه آیه مورد استناد قرار گرفته است: آیۀ اول: وَ
العَرَب أبی طالِبِ بنِ عَبدُالمُطلب یعنی از همنشین بردباری و ادب، سرور و بزرگ عجم و عرب ابوطالب فرزند عبدالمطلب! ... در روایات متعدده ای وارد شده که آن جناب دائما ایمان خویش را کتمان می نمود تا مبادا آسیبی به بنی هاشم برسد و مثل ایشان مثل اصحاب کهف است. همچنین ایشان وصایای انبیای گذشته را تحویل گرفته و به پیامبر تحویل داد و نور وجودی ایشان در قیامت غیر از خمسه طیبه بر همه
عطفی در تاریخ اسلام و تشیع گردیده است. در حدیثی از امام حسن عسکری)ع) پنج نشانه برای مؤمن شمرده شده و یکی از این پنج نشانه زیارت اربعین است(شیخ طوسی، ج6، ص52). هم چنین زیارت نامه ای برای روز اربعین از امام صادق)ع) نقل شده است.(شیخ طوسی، ج6، ص113) مرحوم محدث قمی این زیارت نامه را در مفاتیح الجنان در باب سوم بعد از زیارت عاشورا غیر معروفه، با عنوان زیارت اربعین نقل کرده است. آن چه در ادامه
کتاب آمده است (ج 3، ص 283-469)، یعنی نزدیک به دویست صفحه در مورد حضرت ابوطالب، شرح حال مستند، توسط مؤلّف نوشته شده است. مؤلّف الصحابه الکرام در میان اصحاب رسول(س) اهتمام خاصی به حضرت ابوطالب (ره) داشته اند، چنانکه در بین آثار ایشان، کتابی تحت عنوان: اربعون حدیثاً فی ایمان أبی طالب نام برده می شود. همچنین برخلاف سایر صحابه که در کتاب الصحابه الکرام به اجمال معرفی شده اند، شرح حال حضرت
(ص) منافات دارد. (ص 122-135) 12) تاریخ وفات، غسل، کفن و دفن وی و بیان آنچه که بعد از او برای رسول خدا(ص) ایجاد شد و روایاتی که از وی نقل شده است. (ص 135-146) خاتمه کتاب نیز شامل یک قصیده از زینی دحلان صاحب کتاب اسنی المطالب فی ایمان ابی طالب و دو قصیده از مؤلف کتاب، شیخ جعفر نقدی در مدح حضرت ابوطالب(ع) و متن زیارت آن جناب است. (ص 146-153) مصادر و شیوه نگارش کتاب
روشنگریِ جهات و جوانبِ شخصیّت پیچیده و شگفت آورِ جناب "أبوطالب"، در کمتر از یک کتاب سنگین نمی گنجد. مکتوب کوتاهی که پیش روی خواننده گرانمایه است، تنها و تنها می تواند نام و نشان "دل نوشته" به خود بگیرد، با این امتیاز که دستمایه آن فقط شوق روحی و شیفتگیِ قلبی نیست بل، ساختاری دارد استوار، که بر مصادر و منابعِ مقبول هر دو گروهِ "عامّه" و "امامیّه"، التفات و استناد ورزیده است تا در آشفته بازارِ گزاره های
اشاره است به ده سالی که ابوطالب(ع) با پیامبر در طی زمان بعثت با ایشان می زیست. 12- حمیتَ حبیبَ الله من غیر منه فمن قد نوی أن یُؤذه طُعم الردی ترجمه: بدون منت، از حبیب خدا حمایت کردی، همچون کسی که نیت کرده که طعمه نابودی قرار بگیرد. شرح: شاید منظور شاعر این است که نقش حضرت ابوطالب، به دام انداختن و منحرف کردن مخالفان نبوت بوده است. 13- أقول و ما یجدی
خانه
