این مفاهیم، متوسط بین دو حقیقت و نشانه نسبت تلائم یا عدم تلائم میان افعال انسان با کمال نوع یا سعادت فرد می باشند. (طباطبایی، 1394: 5 / 11 10) مرحله دیگر مربوط به گزاره های دینی و اخلاقی است که حاوی باید، نباید، حسن و قبح در مورد افعال انسان می باشند. اولاً آن گزاره ها، اعتباری، نفس الامری و اخباری اند و ثانیاً ناظر به حقیقت واحدی هستند که همانا وجود تلائم و سازگاری و یا عدم تلائم و سازگاری در
اکرم(صلی الله علیه و آله) از مسجدالحرام به آنجا و به معراج اشاره دارد. (29) آیه هفت همین سوره و آیات مربوط به تغییر قبله نیز تلویحاً به آن اشاره کرده است. (30) مصر نیز ازجمله سرزمین های مقدس است که نام آن پنج بار ضمن سرگذشت موسی(علیه السلام) و یوسف(علیه السلام) در قرآن آمده است. (31) برخی مفسرین آیات دیگری را نیز به مصر نسبت می دهند که یاقوت همه را به عنوان تکریم و بزرگداشت مصر نقل می نماید. (32
کاشانی، بی تا: 1 / 59) این سخن ارتباط گسترده تعالیم دینی با مسائل زندگی را نشان می دهد. این سخن به معنای نفی تعقل و خردورزی و بی توجهی به تجربه های بشری نیست؛ بلکه خود دین بر تعقل، تدبر و تفکر تأکید فراوان نموده است و کسانی را که تعقل نمی کنند، سرزنش می کند؛ ازجمله کسانی را که تعقل نمی کنند، بدترین جنبندگان معرفی می کند (انفال / 8) و یکی از علل جهنمی شدن را عدم تعقل و بی خردی معرفی می نماید. (ملک / 10
(صلی الله علیه و آله) در نصوص خفی همچون حدیث ثقلین، اهل بیت را همراه با قرآن موجب عدم گمراهی امت دانسته اند. (38) و در روایت سفینه نوح، اهل بیت را کشتی نجات امّت خود معرفی کرد ه اند. (39) به همین سبب امامان شیعه همواره برای احیای امامت الهی خود کوشش کردند. تلاش امام علی(علیه السلام) در احیای امامت الهی پس از حادثه سقیفه و شکل گیری خلافت اسلامی، جریان قدرت سیاسی اهل بیت از
خانه
