، شدیدترین برخورد را دارند (همان بحث رحمة للعالمین است که مربوط به موضوع بحث جلسه مان نیست و سریع رد می شویم) ولی بین خودشان مودّت و محبّت دارند. وقتی آن ها را در وقت رکوع و سجود نگاه می کنی، فضل و رحمت خدا در آن هاست، خشنودی پروردگار عالم را در حال و سیمای آن ها می بینی، اثر سجود در وجود آن ها پدیدار شده و مَثل این ها در تورات و انجیل به دانه هایی هست که سر از خاک برمی آورند، شاخه ای نازک و ظریفند
خدا را خرج نکنی. روایات زیادی داریم که می گوید حتی اگر حق با شماست، قسم نخورید. در ضمن وصایای پیامبر اکرم به امیرالمومنین هست که: یا علی لا تحلف بالله کاذبا ولا صادقا من غیر ضرورة ولا تجعل عرضة لیمینک علی جان، قسم دروغ که هیچ؛ اگر چاره داری قسم راست هم نخور... . مرحوم مجلسی در بحارالانوار نقل می کند که قال الحواریون لعیسی بن مریم: أوصنا، فقال: قال موسی (علیه السلام) لقومه: لا تحلفوا
باقی نماند... درود و رحمت فراوان خدا بر ابراهیم بن عبده و بر تو و همه پیروان ما باد! همه کسانی که از پیروان من و از مردم شهر تواند و این نامه را بخوانند و کسانی که در آن ناحیه از حق منحرف نشده اند، باید حقوق مالی ما را به ابراهیم بن عبده بپردازند و او نیز باید آن را به رازی یا به کسی که وی معرفی می کند، تحویل بدهد، و این دستور من است ... از این نامه، علاوه بر موضوع جمع آوری وجوه مالی
نازل شده با آن کتابی که به دروغ به خدا نسبت دادند، هیچ فرقی نمی گذارند؛ بین تورات واقعی با تورات مجعول فرق نمی گذارند؛ بین آیاتی که خدای علیّ أعلی بر حضرت موسی فرستاده و آیاتی که علمای یهود تحریف می کنند و به خورد مردم می دهند، هیچ فرقی نمی گذارند و به آنها هرچه را بگویند که خدا این طور گفته است، آنها همین طور قبول می کنند. و خداوند در اینجا این امیون را تنقیص می کند و می گوید: ”وای بر این عوام مردم
ساخت. چنانکه به برج بن مُسهر طائی، آن هنگام که او صدای لا حکم إلّا لله بلند کرد، گفت: اُسْکُتْ! قَبَّحَک الله یا أثرم! فوالله! لقد ظهر الحقُّ فَکنتَ فیه ضَئیلاً شَخْصُک خفیاً صوتُک، حتّی إذا نَعَرَ الباطلُ نَجَمْتَ نجومَ القرن الماعز؛ ای کسی که در خرد، به قدری زشتی که گوییا دندانهای پیشت افتاده است، خاموش شو!! خدا تو را زشت گرداند! به خدا سوگند! تو، وقتی که حق به میدان آمد و ظاهر شد، شخصی فرومایه و
الْأَکبَرُ؟ قَالَ: جِهَادُ النَّفْسِ . الجعفریات، ابن اشعث، محمد بن محمد، ص78. [4] . بدون شک منظور از جهاد در این مورد، جهاد فکری و فرهنگی و تبلیغاتی است، نه جهاد مسلحانه، چرا که این سوره مکی است و می دانیم که دستور جهاد مسلحانه، در مکه نازل نشده بود . تفسیر نمونه، ج 15، ص 122. و نیز المیزان فی تفسیر القرآن، ج 15، ص 229. [5] . یا أَیُّهَا الَّذینَ آمَنُوا قُوا أَنْفُسَکمْ وَ
یا راستگوترین معرفی می کنند. Gقُلْ صَدَقَ اللّهُ فَاتَّبِعُوا مِلَّةَ إِبْرَاهِیمَ حَنِیفاً وَمَا کَانَ مِنَ الْمُشْرِکِینَF؛ (آل عمران/ 95) بگو: خدا راست گفته (و این ها در آیین پاک ابراهیم نبوده) است: بنابراین از آیین ابراهیم پیروی کنید که به حق گرایش داشت و از مشرکان نبود .Gاللّهُ لاَ إِلهَ إِلَّا هُوَ لَیَجْمَعَنَّکُمْ إِلَی یَوْمِ الْقِیَامَةِ لاَرَیْبَ فِیهِ وَمَنْ أَصْدَقُ مِنَ
احادیث می پردازیم: از امام صادق علیه السلام نقل شده است: هر کس به هفت چیز اعتقاد داشته باشد، مؤمن ]شیعه[ است و در میان آن هفت چیز، ایمان به رجعت را ذکر فرمود. [37] مأمون به حضرت امام رضا علیه السلام عرض کرد: ای اباالحسن نظرت درباره رجعت چیست؟ آن حضرت فرمود: آن، حق است و در امت های گذشته نیز بوده و قرآن آن را بیان کرده است. رسول خدا صل الله علیه و آله و سلم
خانه
