در جایی از شهر از روزهای استقبال از ورود امام در فرودگاه می گویند و جای دیگر از مبارزه های شبانه روزی. داغ خیلی از اهالی محله های شهر به یاد شهدایی که پیش چشمشان پرپر شدند تازه می شود. میدان شهدا، خیابان انقلاب، میدان آزادی و... دوباره به عنوان پاتوق های مبارزه و درگیری با رژیم و اتفاق های دیگر در ذهن ها جان می گیرند. یکی از پرخاطره ترین نقاط شهر در دوره قبل و بعد از پیروزی انقلاب خیابان ایران
/> علاوه بر تلاش های روز افزون متولیان برگزاری این یادواره ها در طی سالیان گذشته،که تنها دغدغه احیای ارزشهای انقلاب و دفاع از خون این گلهای پرپر شده را در دل می پرورانند و در جهت اعتلای جایگاه هرچه بیشتر این شهدا به عنوان سند مظلومیت ملت ایران و هویت جاودانه برای شهرستان میانه، مطالبه گر احیای این ارزشها و انجام کم ترین کاری که در مقابل این شهدا می توان انجام داد هستند به موارد زیر اشاره نموند
قبل از انقلاب در صحنه حضور داشتیم و ناظر بودیم چه جوان هایی پرپر شدند، چه شخصیت هایی وارد صحنه شده و به شهادت رسیدند و حدوداً یک سال و نیم حوزه علمیه قم و بازار قم و سایر نقاط کشور تعطیل شد تا توانستند به رهبری امام خمینی (ره) و عنایات امام زمان (عج) طاغوت را سرنگون کنند و حکومت های حامی آن را از کشور طرد کنند و در نتیجه استقلال کشور را رقم بزنند. دشمنان ما توطئه پشت توطئه داشتند اما کار آنها نتیجه
یکی از شاعران و نویسندگانی که برخی وابستگی های افراطی و بیش تر سیاسی، او را سوزاند و نبوغش را پرپر کرد اسماعیل شاهرودی است. باقر رجبعلی در متنی که به مناسبت دهم بهمن ماه سال روز تولد اسماعیل شاهرودی در اختیار بخش ادبیات ایسنا گذاشته نوشته است: یکی از شاعران و نویسندگانی که برخی وابستگی های افراطی و بیش تر سیاسی، او را سوزاند و نبوغش را پرپر کرد اسماعیل شاهرودی است، آن نماد رنج و دربه
خانه
