خواهد بود؛ درحالی که خداوند بی نیاز مطلق است و عرش نیازمند خداست. ازسویی عرش خداوند همه آسمان ها و زمین را فراگرفته است؛ چنان که فرمود: وَسِعَ کُرْسِیُّهُ السَّمَاوَاتِ وَالْأ َرْضَ (بقره / 255) عرش یا کرسی به معنای مذکور یا کنایه از علم و قدرت و تدبیر فراگیر خداوند است یا مرتبه ای از وجود ماسوی الله است که حاکم بر جهان می باشد و خداوند به واسطه آن جهان را تدبیر می کند. (صدوق، بی تا: 248 317 315