است که برخی صنایع دستی بروجرد درگذشته از رونق خوبی برخوردار بوده اند ولی امروز فراموش شده اند تا امیدوار باشد که همت متولیان چاره ساز رونق دوباره این داشته های هنری شود. بروجردی برای اوج گرفتن دوباره هنر – صنع ورشو راهکار هم ارائه می دهد تا بگوید: امروز با کمک برخی اساتید آلیاژ ورشو در داخل کشور تولید می شود و هنرمندان می توانند از این طریق مواد اولیه صنعت ورشو سازی را در دسترس داشته
. شگل زهی بیش از همه از بی توجهی ها گله داشت: راضی نیستم. به ما نمی رسند، ما هنرمندیم ولی چیزی نداریم . او تصویری کامل از مردمان سرزمین خودش است. ساده و بی ریا حرف می زند: غیر از هنر چیزی نداریم، کاری بلد نیستیم. کاش بیشتر توجه کنند . این نوازنده برجسته قیچک 57 سال دارد و به سنت معمول، موسیقی را از نوجوانی آموخته است: از 15سالگی با پدر و برادرم شروع کردم. آنها استادانم بودند. آنها مرا راهنمایی
همان ها که یک طرف مو بلند است و طرف دیگر، کف سر پیداست. در گروه پسرهای خوش تیپ و ساده قرار می گیرد. می گوید: الان دیگه ریش خیلی مُد نیست، بیشتر مدل خامه ای یا ایتالیایی مد شده برای مو که یکم دورش را سفید می کنند. مشتری زیاد دارد، هر کس یک مدل می پسندد. بعضی ها ریش یا جاسمین را با موهایی که دورش سفید شده دوست دارند، بعضی ریش معمولی با موهای پُر تر، بعضی مدل خامه ای، عده ای بلند، برخی رنگ شده. همه
متاسفانه خاموش شدند. اوایل انقلاب تکلیف موسیقی مشخص نبود و بعد از آن چند گانگی در ارتباط با برخورد با آن وجود داشت یکی از مشکلاتی که همیشه در زمینه موسیقی وجود داشته و دارد این بود که نگاه واحدی نسبت به آن وجود ندارد. من در مقابل رییس جمهور هم در سال پیش عنوان کردم که بعد از 36 سال هنوز در مورد بودن و یا نبودن موسیقی بحث می کنیم با اینکه کار کرد موسیقی خودش را ثابت کرده است. این چیز ها غم های کوچکی برای
ریش خیلی مُد نیست، بیشتر مدل خامه ای یا ایتالیایی مد شده برای مو که یکم دورش را سفید می کنند. مشتری زیاد دارد، هر کس یک مدل می پسندد. بعضی ها ریش یا جاسمین را با موهایی که دورش سفید شده دوست دارند، بعضی ریش معمولی با موهای پُر تر، بعضی مدل خامه ای، عده ای بلند، برخی رنگ شده. همه مدلی می آیند، بعضی مدل ها هم اسمش خنده دار است، مثل ریش خربزه ای یا کله قندی. هر کدام از اینها، قیمت خودش را
فرهنگ را در خیابان ها دیدند، فکر کردند که باید به مردم بپردازند و مردم را نقد کنند. من وقتی با آن طیف اول بچه ها که اسم و رسمی هم نداشتند، سال 1367 را عرض می کنم چون اسم و رسم دارها از سال 1373 و 1374 به بعد شروع شدند، فاصلة بین 1367 تا 1374 این جریانات مردمی، اسم و رسمی نداشت و می گفتند به جای نقد مردم، به نقد دولت مردان بپردازید. همان چیزی که ما امروز در جامعه می بینیم. جیرانی: این نظر
دسته افراد بود. ولی همه ی وقت خود را برای مبارزه گذاشته است و علت دستگیر نشدنش هم همان چهار دلیلی بود که عرض کردم. شاید یک سوال به ذهن جوان امروزی ما متبادر شود که آیا شخصیتی مثل شهید اندرزگو هیچ اشتباهی نداشته است؟ اگر امروز بنشینید و سال 54 را تحلیل کنید، شاید بتوانید برای او اشتباه تعریف کنید. مثلا چرا خودش سازمان تشکیل نداد و در سال 55 و 56 هم آدم به سازمان مجاهدین خلق معرفی کرد
کند. *با توجه به بیشتر آلبوم های شما که فضای گروه های بزرگ را تداعی می کند و بیشتر قطعات خاطره انگیزی که از شما در ذهن مردم باقی مانده، خودتان گفته بودید کار در ارکسترهای بزرگ را نسبت به ارکسترهای کوچک ترجیح می دهید. لطفا در این باره برایمان بگویید... کار درهر یک از این گروه ها زیبایی خودش را دارد. همه خواننده ها کارشان را ابتدا با ارکسترهای کوچک آغاز می کنند. من هم کارم را با
همیشه به این سبک اجرا شده اند و مخاطب هم به این سبک دوستش دارد. در مجله خبری نوع خبرش، نوع اجرا و دکور و همه چیز فرق می کند. یک زمانی هم همین خبر 14 را دو نفری می خواندید و به هم پاس می دادید ولی بعد دوباره به شکل سابق برگشت. به نظر می رسد خودتان این سبک رسمی را بیشتر دوست دارید چون الان شبکه های خارجی را هم که می بینیم خیلی این شکل خبرخوانی رسمی دیده نمی شود و در آن گفتگو و ارتباط با
خانه
