حکایتگر مهربانی بی حد واندازه اش است..درصورتش صبر موج می زند...پدرشهید هم در عین سادگی وابهت جلو می آید هردو صبورند،ارام وخوشحال از فرزندی که در راه حریم حضرت زینب (س) فدا کرده اند...ورد زبانشان الحمدلله است...حتی روزی که خبر شهادت رسولشان راهم شنیدند این ذکر را می گفتند و دو رکعت نماز شکر خواندند. به راستی که چقدر حقیرند ذره های غباری که به مصاف خورشید رفته اند. فرزندشان در یک روز
خانه
