خانه
با دوستان خود به اشتراک بگذارید
می پسندم
0
سایر خبرها
تعلیق نمایش رستاخیز به بهانه جلوگیری از تضعیفِ جشن هسته ای بود
روی سن آمد و گفت: تأثیر نسل جدید روی سینمای مستند بیشتر از ما بود و این جایزه ام را تقدیم فیلمسازان جوان به خاطر جسارت و نوآوری آنها می کنم. امروز اخلاق در خطر است در ادامه این برنامه کیومرث پوراحمد، محمد مهدی عسگرپور و سهیل محمودی برای تقدیر از احمدرضا درویش روی سن آمدند و پوراحمد درباره درویش گفت: سال ها پیش اصغر رفیعی جم، درویش را به عنوان کارگردان اثری که به تازگی آن را می
لمپنیزم رخت عوض کرده
سماجت کنیم. این اتفاق در بلندمدت می تواند تبدیل به یک ذائقه شود و سلیقه ای به وجود بیاورد. پس من فکر می کنم اگر خسته نشویم، اگر با بعضی از عصبانیت های بی ریشه خیلی سریع تغییر موضع ندهیم می توانیم اثری داشته باشیم. من 30 سال است که به این نوع نگاه اعتقاد دارم. اتفاقا ساموئل خاچکیان، جمله جالبی درباره نشان دادن واقعیت دارد و آن این است که می گوید: اگر قرار است من واقعیت بسازم، یک صندلی برمی
هدیه ویژه قاسم سلیمانی به یک کارگردان شمالی
به گزارش شمال نیوز، اربعین سال گذشته خادمی زوار را بر عهده داشتم. هر لحظه که بین نجف تا کربلا کار زائران اربعین حسینی را سامان می دادیم، دلهره ای داشتم که امنیت این زائران چه می شود. اما هرگاه این نگرانی به ذهن ام خطور می کرد همان لحظه زائری را می دیدم که عکسی از حاج قاسم سلیمانی بر کوله پشتی یا لباس خود الصاق کرده بود. همواره غبطه می خوردم و می خورم که چرا این توفیق را ندارم که در رکاب او برای
نظرات علی پور، شکارسری، عبدالملکیان و یاسمی در نقد کتاب سِفر بمباران
شیفتۀ آن هستند. بدون شک وقتی ما در مورد کتاب شعری صحبت می کنیم، مشخص است که شاعر این کتاب، خواسته این گونه شعر بسراید و هیچ حرجی هم بر ایشان نیست. علاوه بر این، ایشان از صنعت های مختلف مانند تضاد، طباق و جناس استفاده شده است. یعنی مشخص است که با تمام صراحت، شاعر این خطر را پذیرفته است که خواسته حرف خودش را بزند و ممکن است اگر چندین سال دیگر با این کتاب برخورد کرد، همین نگاه نقادانه را به آن داشته باشد
شهردار 10ساله در پایتخت بی تخت
تبدیل زندان قصر به موزه و محیطی فرهنگی یا اقداماتی که برای تملک ابنیه تاریخی و بافت ارزشمند تهران صورت گرفته، گذشت اما باید این دو کفه را با هم مقایسه کرد، اینکه بالاخره کدام کفه سنگین تر است. باید عملکرد شهرداری را با تحلیل همین داده ها ارزیابی کرد. در این بین نباید از این نکته هم غافل ماند که دولت قبل، هشت سال کوچک ترین حمایتی از شهرداری نکرد و تحریم ها نیز برمشکلات شهرداری افزوده بود
میرباقری: به خاطر نقدها عقب نشینی نمی کنم
لطمه نمی زند، حفظ کنم. اگر تا پایان، سریال را ببینید و سکانس ها را کنار هم بگذارید، گویی نمایش را می بینید. بنابراین این اتفاق عامدانه بود. ترسیم فضای قبل از انقلاب در یک اثر نمایشی به طوری که مخاطب با آن ارتباط برقرار کند، چندان راحت نیست. درباره دندون طلا برخی مخاطبان نتوانستند فضای ترسیم شده را بخوبی باور کنند. نظرتان چیست؟ این یک نظر است، ما همه تلاش مان را کردیم که فضاها قابل باور
30 سال بازی کردم تا آدم شناس شدم
تقوایی به من گفتند موقعی که این سریال پخش می شد آن را نگاه می کردند و خیلی خوشحال شدم، زیرا فکر می کردم این مجموعه یک کار معمولی است و فقط بچه ها می نشینند و آن را نگاه می کنند. بعد متوجه شدم بزرگترها و خیلی از هنرمندان هم این کار را تماشا می کردند. خیلی ها بر این باور بودند موقعی که این مجموعه را بازی کردم پانزده – شانزده ساله بوده ام، در حالی که سی سال داشتم. این مجموعه در عین سادگی، خیلی
ما باید برای احیای مستند از تجارب پیشکسوتان استفاده کنیم
ایران و عراق شهید شدند و کسانی که برای ساخت مستند در سوریه حضور پیدا کرده و چه جانبازانی که برای همه ما ارزش بالایی دارند. علی اصغر پورمحمدی بیان کرد: من قبل از انقلاب مستندساز بودم با دوربین سوپر 8 یک فیلم کوتاه به نام کلکوره یعنی زنی که خشت مال بود ساختم اولین آشنایی من با فیلم کوتاه و مستند در سال 1352 با دیدن فیلم ضامن آهو رخ داد در کل اگر مستند خوبی ساخته شود بسیار بیشتر از فیلم های
مستندسازان شبکه مستند را خانه خود بدانند
معاون سیما، رضا پورحسین قائم مقام معاون سیما، محمد احسانی مدیر شبکه یک و جمعی از مستندسازان برگزار شد. این مراسم به شیوه متفاوت و مستند برگزار شد و ناصر طهماسب مجری برنامه در قالب یک برنامه مستند گفت که قرار است امشب در بصورت مستند برنامه را برگزار کنیم. علی اصغر پورمحمدی در بخشی از این مستند گفت: من قبل از انقلاب مستندساز بودم و با دوربین سوپر 8 فیلمبرداری می کردم علاقه زیادی هم به این
نگاه نقادانه حاج یوسف به اخلاق در جامعه امروز
رسوایی داشتم اما بعد از ساختن معراجی ها تصمیم جدی گرفتم که رسوایی2را بسازم. فیلم به جشنواره فجر امسال می رسد؟ یک بخش از مخاطبان جشنواره فیلم فجر، مخاطب فیلم من هم هستند و تلاش می کنم رسوایی2برای نمایش و حضور در جشنواره سی و چهارم آماده شود.
کارنامه 40 ساله "وودی آلن"+تصاویر
ای در سال 1978، در پنج رشته نامزد جایزه آکادمی شد و اسکار بهترین فیلم و بهترین کارگردانی را برای آلن و تیم سازنده به ارمغان آورد. آلن درباره تجربه ساخت این فیلم می گوید: اعتماد به نفس داشتم چون فیلم های کمی ساخته بودم و کمتر درگیر حاشیه بودم. احساس می کردم قطعا فیلمی در وجودم هست که با مخاطبانم ارتباط برقرار می کند. وقتی داشتم آنی هال را می ساختم خیلی ها به من گفتند: چرا می خواهی این کار
فیلمسازی بین المللی با بودجه های باورنکردنی
کارگردان فیلم مستند با خدا می رقصم که به تازگی برگزیده ی جایزه ی افرای طلایی جشنواره ی بوسنی شده است، گفت: زبان سینمای داستانی بسیار بلندتر از فیلم مستند و کوتاه است. هوشنگ میرزایی، مستندساز که به تازگی با فیلمش در دو جشنواره ی بین المللی حضور داشته در گفت وگویی با خبرنگار سینمایی ایسنا گفت: اگر در جشنواره های خارجی بگوییم با چه بودجه ای فیلم می سازیم باور نمی کنند و به ما می خندند
گفتگو با عوامل خداحافظی طولانی (1)
بیرون بزنم و حرکت اضافه ای نکنم که مخالف شخصیت پردازی یحیی باشد. *بازیگرانی که از دنیای طنز وارد فضای جدی می شوند ممکن است برایشان این ریسک وجود داشته باشد که مخاطب با آنها همذات پنداری نکند. خودتان برای قبول این نقش احساس ریسک نکردید؟ آقاخانی: ابتدا این نگرانی را داشتم و حتی این نگرانی را در گروه کارگردانی هم می دیدم البته این مساله را به روی من نمی آوردند اما من حتی در زمان
آشنایی با صنعت سینمای جهان و فراز و فرودهای سینمای چین در 119 سال/ مبارزانی که تسلیم نشدند
سینمای چین از زمانی که آثار برادران لومیر را به نمایش می گذاشت تا امروز که 6 نسل فیلمسازی را پشت سر گذاشته همواره تلاش کرده نگاه مستقل خود را نیز داشته باشد. کافه سینما، سرویس سینمای جهان: اگر بخواهیم نگاهی به صنعت سینما در کشو رچین بیندازیم باید بگوییم هنر هفتم خیلی زود وارد چین شد و نخستین فیلم هایی که برادران لومیر ساختند در سال 1896 در شهر شانگهای برای چینی ها به نمایش درآمد؛ یعنی کمتر از یک سال که از نمایش نخستین تصاویر متحرک در شهر پاریس گذشته بود. به گزارش کافه سینما به نقل از مهر صنعت سینمای چین که مرکزش در شانگهای بود آرام آرام شکل گرفت و تقریبا 10 سال بعد به بار نشست. عصر طلایی چین چندین سال بعد به اوج خود رسید یعنی در اواخر سال های 1920 و 1930 که به این دوران معمولا دوره هالیوود ِشانگهایی می گویند. اپرای پکن در تصاویر متحرک محققی به نام مینا واجاکا تاریخچه سینمای چین را به چهار دوره متفاوت تقسیم می کند: نخستین دوره (1905-1920)، دوره توسعه (1921-1925) دوره تجاری (1925-1931) و دوره حمایت از جامعه (1932-1937) در نخستین دوران سینمای چین، اپرای پکن را به فیلم تبدیل می کردند و بازیگران این فیلم ها نخستین ستارگان سینمای چین به شمار می رفتند. فیلم ها در چایخانه ها نمایش داده می شد که از بسیاری جهات مراکز سرگرمی سازی آن دوران به حساب می آمد. پس از پیدایش جنبش کمونیستی در چین فیلم های اپرای پکن نقش کلیدی در ساختن هویت ملی چین بازی کردند. نخستین فیلم ها متاثر از تئاترهای موزیکال بود. برای مثال ریتم فیلم ها و حرکات بازیگران متاثر از تئاترها بود. نخستین تجربه های فیلمسازی در شهر پکن فیلمبرداری شدند، اما اولین فیلم کوتاه رسمی چین با عنوان زوج دردسرساز در سال 1913 در شانگهای فیلمبرداری شد. در سال 1921 چین نخستین فیلم بلندش یعنی یان رویشنگ Yan Ruisheng تریلری برگرفته از یک حادثه واقعی را ساخت که با استقبال روبه رو شد و استانداردی را برای فیلم های بعدی پدید آورد. شانگهای مرکز صنعت مدرن سینما در سال های ابتدایی 1930 شانگهای، پایتخت سینمای چین شد. عوامل زیادی در گسترش پایتخت سینمایی دخیل بود از جمله نقش مرکزی شهر در تجارت بین المللی. به شانگهای پاریس شرق می گفتند. شانگهای نه تنها مهد جنبش های سیاسی مختلف بود بلکه پایتخت قالب های جدید هنری مانند تئاتر های مدرن، ادبیات و سینما شد و به تدریج شهر به بهشت سینمایی تبدیل شد و جدیدترین فیلم های هالیوودی به سرعت در این شهر در سینماها به نمایش عمومی درآمدند. به عنوان مثال وقتی اولین فیلم ناطق هالیوود در 1926 ساخته شد، یک سال بعد در شانگهای روی پرده رفت. شانگهای سالن های مدرن سینما مانند اودیون و امپایر داشت و استودیوهای فیلمسازی آمریکا نیز در آنجا شبکه پخش و سالن سینما داشتند. هالیوود شرق صنعت سینمای چین رشد سریعی داشت و در سال 1927 در چین 181 کمپانی تولید فیلم فعالیت می کرد که 151 عنوان از این کمپانی ها در شهر شانگهای قرار داشتند. یکی از نخستین و مهم ترین استودیوهای شهر شانگهای مینگ ژینگ یا استار استودیو بود که در سال 1922 توسط ژانگ شی چوان و ژنگ ژنگکیو تاسیس شد. این دو پیشگامان صنعت سینمای چین بیش از 100 فیلم تهیه کردند. در اواخر سال های 1920 و اوایل سال های 1930 سینمای چین دوران طلایی داشت. فیلم های این دوران بیشتر تجاری و سرگرم کننده بودند. فیلم ها معمولا تاریخی با گریم های سنگین، هنرهای رزمی، فیلم های کونگ فو ایی، فانتزی و نبرد میان اهریمن ها و انسان های اخلاق گرا بودند. در سال های 1930 سینمای چین دستخوش تغییر شد، نخستین فیلم ناطق چین Gen hongmudan در سال 1931 به نمایش درآمد. در این دوران ستارگان محبوب در حال و هوای ستارگان هالیوودی در چین به محبوبیت رسیدند. مقام نمادگونه ستارگان سینمای چین تماییز میان زندگی خصوصی و تصویر اجتماعی آنها را ناممکن کرده بود. ستارگان زن و مرد موضوع شایعات در رسانه ها بودند. درست مانند وضعیت ستارگان سینمای این دوران. از شاهکارهای این سال های می توان به اتوبان (1934) و فرشته خیابان (1937) اشاره کرد. سمبول فیلمسازی این دوران در شانگهای ستاره زن سینما که به گرتا گاربوی چین شهرت داشت، روان لینگیو بود که در فیلم های الهه (1934) و زن جدید (1935) نقش آفرینی کرد و در سن 24 سالگی و در جوانی دست به خودکشی زد. پایان داستان؟/حمله ژاپن در سال 1932 ژاپن به چین حمله و شهر شانگهای را بمباران کرد که تاثیر عمیقی بر صنعت سینمای چین گذاشت. علی رغم این اتفاق، صنعت سینمای چین تعطیل نشد و فیلم های ملی گرایانه و سیاسی تولید کرد. از نگاه حامیان جنیش حزب چپ گرای چین، سینما باید به مردم آموزش می داد نه اینکه سرگرم می کرد. در سال های پایانی 1930 و پس از اشغال شانگهای بیشتر اهالی صنعت سینمای چین به هنگ کنگ رفتند. چین جدید با پیروزی حزب کمونیست بر نیروهای ملی گرا در سال 1949 دوران جدیدی شروع شد. این تغییرات تاثیر شگرفی بر سینمای چین گذاشت. در هنگ کنگ مقامات بریتانیایی حکمرانی می کردند. این مستعمره فیلم های متفاوتی را عرضه می کرد. یکی از فیلم های مهم که شخصیت قوی زنانه داشت زمستان (لی هانژیانگ 1969) نام داشت. در سال های پایانی 1940 مقامات چین علاقه چندانی به رواج هنرهای رزمی نداشتند بنابراین فیلم هایی که به هنرهای رزمی می پرداخت بیشتر در هنک کنگ ساخته شد و در وافع بیشتر شاگردان مدارس هنرهای رزمی به هنگ کنگ رفتند. در این دوران مقامات چینی نمایش محصولات هالیوود و هنگ کنگ را ممنوع کردند. مضمون فیلم های این دوران کارگران، سربازان بودند مانند پل (1949)، دختر موسفید (1950). در سال های 1949 تا 1951 کمپانی های خصوصی شانگهای تشویق به تولید فیلم شدند. کمپانی های خصوصی در این سال ها 47 فیلم تولید کرده و خیلی زود دچار دردسر شدند. زندگی وو ژان (1950) با نقش آفرینی ژائو دان دردسر درست کرد و به سازندگان فیلم اتهام زدند که ایده های فئودالی را رواج دادند. رژیم کمونیست چین سینما را در ید قدرت خود قرار داد. واحدهای سیاری درست کرد تا به نواحی دورافتاده چین سفر کنند و فیلم نمایش دهند. در سال 1965 حدود 20393 واحد سیار نمایش فیلم در چین وجود داشت. در هفده سال خلال ایجاد جمهوری خلق چین تا انقلاب فرهنگی 603 فیلم تولید و 8342 حلقه مستند ساخته شد. در سال 1956 آکادمی فیلم پکن تاسیس شد. یکی از فیلم های مهم این دوران این زندگی من (شی هو؛1950) است. فیلم های انیمیشن چینی بیشتر مضامین هنرهای رزمی داشتند و از نقاشی های سنتی، تئاتر سایه بهره می گرفتند. مشهورترین آنها فیلم دو قسمتی کلاسیک آشفتگی در بهشت (1961 و 1964) به کارگردانی ون لیمینگ بود که از جشنواره بین المللی فیلم لندن برنده جایزه شد. در سال های 1956 و 1957 سانسور بیداد می کرد. اوایل سال های 1960فیلم های چینی کمتر متاثر از اتحاد جماهیر شوروی بودند. در این دوران کمدین ها نقدهای گزنده ای را در قالب طنز نشان می دادند. یکی از آنها لو بن نام داشت که پس از ساختن کمدی ناتمام (1957) برای تمام عمر جلوی فیلمسازی او را گرفتند. کمدی ناتمام پس از مرگ مائو به نمایش درآمد. انقلاب فرهنگی در دوران انقلاب فرهنگی صنعت سینمای چین به شدت محدودیت داشت. پس از انقلاب فرهنگی سینمای چین به عنوان مدیومی سرگرم کننده دوباره رونق گرفت. چین از تولید 19 فیلم در سال 1977 به تولید 125 فیلم در سال 1986 رسید. فیلم ها ی چینی مخاطب فراوانی داشت. فیلمسازان چینی خلاقیت خود را رو کردند و مانند همتایان غربی خود دست به تجربه گرایی زدند. در سال های 1980 صنعت سینمای چین دچار مشکلاتی شد. علاوه بر تهدید فرم های دیگر سرگرمی سازی علیه سینما، فیلم های هنرهای رزمی و تریلرهای عامه پسند چندان مورد استقبال جامعه قرار نمی گرفت. در سال 1986 وزارت رادیو تلویزیون و سینما تاسیس شد تا بیشتر روی این رسانه ها کنترل وجود داشته باشد و مدیریت شوند. یکی از فیلم های مهم بادبادک آبی ساخته تیان ژوانگ ژوانگ نام داشت که در سال 1993 ساخته شد. پیدایش نسل پنجم فیلمسازان چینی در سال های میانی 1980 فیلمسازان نسل پنجم چین بیش از پیش شهرت سینمای چین را در دنیا عالم گیر کردند. بیشتر کارگردان های این نسل دانش آموخته از آکادمی سینمای پکن در سال 1982 بودند از جمله ژانگ ییمو، تیان ژانگ ژانگ، چن کایگه، ژانگ جونژائو. آنها نخستین گروه دانش اموخته از این آکادمی پس از انقلاب فرهنگی بودند و خیلی زود روش های داستان گویی سنتی را زیر پا گذاشتند و رویکرد رهاتر و غیر سنتی را برای داستان گویی انتخاب کردند. فیلم های یک و هشت (ژانگ جونژائو،1983) و زمین زرد ( چن کایگه، 1984) آغازگر فیلمسازی این نسل شد. مشهورترین آنها ژانگ ییمو و چن کایگه فیلم های مشهوری مانند بدرود محبوبه ام (1993)، ذرت سرخ کرده (1987) که برنده جایزه خرس طلایی جشنواره فیلم برلین شد، ساختند. آثار این فیلمسازان نه تنها مورد توجه چینی ها قرار داشت بلکه در محافل هنری بین المللی نیز به محبوبیت رسید. آثار مهجورتر یکی از کارگردان های این نسل تیان ژوانگ ژوانگ مورد توجه مارتین اسکورسیزی بود. در این دوران آثار کارگردان های نسل پنجم از جشنواره های معتبر بین المللی جوایز معتبری را به خود اختصاص دادند مانند خرس طلایی جشنواره برلین (ذرت سرخ کرده)، شیر طلایی ونیز (داستان کیو جو)، نخل طلا (بدرود محبوبه ام) و سه بار نامزد دریافت جایزه اسکار بهترین فیلم خارجی زبان شدند. حادثه میدان تیان انمن جنبش نسل پنجم فیلمسازی در چین را برچید. بسیاری از فیلمسازان این نسل از کشور مهاجرت کردند؛ در حالی که بسیاری از آنها به ساختن فیلم ادامه دادند. نسل ششم فیلمسازان چینی پس از سال های 1990 فیلمسازی آماتور رواج پیدا کرد؛ چراکه پس از حادثه میدان تیان آنمن دولت سانسور را بیش از گذشته اعمال می کرد. به کارگردان های این دوره نسل ششم می گویند. فیلم های این کارگردان ها ارزان و سریع به تولید می رسید. آنها از فیلم های 16 م.م یا روش ویدیویی دیجیتالی برای ساختن فیلم استفاده می کردند. بیشتر بازیگران، نابازیگر بودند. فیلم ها حالت مستندگونه داشتند، سکانس پلان های طولانی، دوربین روی دست، بیشتر سبک سینما واریته و فیلم های نئو رئالیسم ایتالیا را تداعی می کردند. برخلاف نسل پنجم این نسل نگاهی ضد رمانتیک و منحصر بفرد به زندگی داشتند و توجه بیشتری به زندگی شهری مبذول می کردند که تحت تاثیر شورش ها و بلوا ها و ناراضی از سبک زیستی و تنش های جامعه معاصر چین بودند. از فیلمسازان این نسل می توان به جیا ژانکه، ژانگ یوآن، ونگ ژیاوشوآی، لو یی، لو چان اشاره کرد. یکی از فیلم های ژانکه نشانی از گناه بود که در جشنوارۀ کن 2013 به نمایش درآمد، با تحسین منتقدان مواجه شد و جایزۀ بهترین فیلمنامه را از آنِ خود کرد. بسیاری از فیلمسازان این نسل مشارکت منفی چین در ورود به بازار کاپیتالیست را نشان می دادند مانند انتقال کور (لی یانگ 2003) که به دو تبهکار قاتل در صنعت معدن و بدنام شمال چین می پرداخت. لی یانگ خود را از نسل ششم نمی داند اما خود را از نسل پنجم فیلمسازان چینی هم نمی داند! نسل جدید و دیگری از فیلمسازان به نسل دیجیتال شهرت دارند که فیلم های ارزان و دیجتالی می سازند مانند جیان یی یا ینگ لیانگ. از فیلم های این نسل می توان اشاره کرد به نیمه دیگر (2006) و پدر را به خانه ببر (2005). جشنواره های مهم سینمای چین عبارتند از جشنواره فیلم شانگهای، جشنواره بین المللی فیلم پکن و جشنواره فیلم گوآنجو. گزارش از ارغوان اشتری ...
ماجرای دیدار مستندساز پیشکسوت با مقام معظم رهبری
به گزارش هنرنیوز ، محمدرضا اصلانی مستندساز پیشکسوت کشورمان درباره تقدیر از گنجینه های مستند اظهار کرد: انسان هایی که به مرحله استادی می رسند، همواره خود را دانشجو می دانند. استقبال از سینمای مستند نیز نشانه فرهیختگی یک جامعه است. اگر در زمان قدیم کلام ایجاد کننده گنجینه های ادبی بود، اکنون سینما است که به رشد گنجینه ها منجر می شود. سینما، شاخصه و پرچم ملت ها است. شاخص ملت های صنعتی و رو به رشد
ناگفته های ورهرام؛ آویزان فیلم هایم نمی شوم
کند، می گوید: همچنان به همین موضوعات علاقه مندم. شاید پس از گذشت سال ها و بر اثر تجربه اندوزی دوست داشته باشم، تغییراتی در فرم بعضی کارهای گذشته ام بدهم، اما از نظر موضوعی باز هم همان نگاه به طبیعت و انسان را انتخاب می کنم. او درباره تأثیرگذاری طبیعت بر زندگی شخصی اش توضیح می دهد: وقتی آدمی با طبیعت و به خصوص آدم ها برخوردهای زیاد داشته باشد، آرامش بسیاری پیدا می کند، چشمش بازتر می شود
راز علاقه فرانسوی ها به مسعود
18 شهریور سالروز شهادت احمد شاه مسعود از فرماندهان شجاع افغانستان است که در سال 1380 خورشیدی توسط گروه القاعده در افغانستان به شهادت رسید. احمد شاه مسعود از معروف ترین شخصیت های جهادی افغانستان است که جنگ های کم نظیری در دره پنجشیر با نیروهای متجاوز شوروی و طالبان داشت. محمدحسین جعفریان ، شاعر و مستندساز ایرانی که در طول 2 دهه متمادی بارها به افغانستان سفر کرده، از جمله
صمد بی شهید زنده است؛ میان ما
اند. بخش دوم نمایشگاه که شامل آثار پژوهشی است، دربرگیرنده 48 قطعه پوستر، عکس و تصاویری مستند ازصمد بهرنگی است. پوسترها وطرح جلدهایی که توسط امیراثباتی، وحید آتشی، آیدین آغداشلو، ضیاءالدین جاوید، بزرگ خضرائی، مصطفی رمضانی، بهزاد غریب پور، فرشید مثقالی، اردشیرمحصص، مرتضی ممیز و تلخان ناب دل خلق شده اند. آرش تنهایی: بهرنگی تاثیر شگرفی بر ادبیات کودک داشته است به گفته
اعتراض یک مستندساز به باشگاه استقلال : تحصن می کنم
قرار بود برای باشگاه استقلال تهیه شود گفت: از تیرماه سال گذشته و بنا به قراری که با باشگاه استقلال داشتیم، مقرر شد که یک مستند 10 قسمتی را در طول یک فصل فوتبالی بسازیم. این مجموعه قرار بود به صورت ماهیانه یک مستند و درباره ی ستاره های باشگاه، اخبار داخلی آن و گزارش ماهانه هیئت مدیره باشد. در صحبتی که با اسپانسر باشگاه داشتیم، این طرح مورد استقبال واقع شد و آن ها به ما گفتند که فیلم نامه این کار را
در "شب سینمای مستند"چه گذشت؟
خسروی مستندسازانی بودند که در فاصله ی جشن سال گذشته تا امسال بدرود حیات گفتند. سپس اولین جایزه ی این جشن در بخش بهترین فیلمبرداری فیلم مستند اهدا شد و علی لقمانی و رضا جلالی دیپلم افتخار بهترین فیلمبرداری را به سامان لطفیان برای فیلم آتلان اهدا کردند. جایزه بعدی دیپلم افتخار برای بهترین صدای فیلم مستند بود که توسط حسن زاهدی و احمد طاعی به طاهر پیشوایی و مهرداد جلوخانی برای
بازیگرهایی که کارگردان شدند
را کارگردانی کرد که در اکثر آن ها در مقام فیلمنامه نویس نیز حضور داشت. ایرج قادری: فعالیت سینمایی اش را در سال 34 با بازی در فیلم چهارراه حوادث به کارگردانی ساموئل خاچیکیان شروع کرد. او پس از تجربه حضور در ده فیلم "داغ ننگ" را در سال 44 کارگردانی و تهیه کنندگی کرد. قادری در طول فعالیت 57 ساله خود در سینما؛ 42 فیلم سینمایی را کارگردانی کرده و در 77 فیلم نیز ایفای نقش داشته است.
