میان شان باشد که هم نفس نشوند و دست شان هم به دست یکدیگر نخورد. هوای جهان ما آلوده بود و زشتی های آن گاهی دل ها را به درد می آورد، ویروس کرونا این هوای آلوده را با زهر ترس و بدگمانی هم آکنده کرده است. اکنون آدمیان گویی مثل گوسفندانی شده اند که در آغل خود با گرگ کرونا هم طویله شده اند. در چنین هوا و فضایی، مجال تامل و اندیشیدن بسیار تنگ می شود و چه بسا که روح و جان آسیب می بیند. آثاری
طالبان که به نظر می رسید در پی همین مقصود است، اعتماد کردند. اما خیلی زود وحشیگری فزاینده ای که طالبان در اعمال آنچه آنها نظم و قانون می دانستند بر مردم روا می داشتند، دامن آنها را هم گرفت. پدر و مادر روشنه هم مثل بسیاری از دیگر خانوادهای افغان دست به کار شدند تا، پیش از آنکه دخترشان به اجبار به عقد یکی از طالبان درآید، خود در بین خانواده های وابستگان و آشنایان همسر مناسبی برای او پیدا
اما صدای پای آمدنش مانع از شنیدن صدای توپ تحویل سال نو شد. این ویروس به همه جا سر زد، پنجه های مرگبارش را در پنجه ایرانیان انداخت و تا به امروز بیش از شش هزار نفر را به کام مرگ کشانده است. کرونا همچنان در کره خاکی جولان می دهد و تلاش جهانیان برای ریشه کن شدنش ناکام مانده است؛ در این میان اما سازمان انتقال خون ایران به همت متخصصان و با تکیه بر پشتیبانی و اعتماد مردمی روزنه ای از جنس امید گشوده است و
در هفته های جاری بسیاری از اهل نظر و اصحاب فکر و فیلسوفان جهان درباره بحران کرونا، علل و عوامل پدید آورنده آن و پیامدهایش بحث کردند. در ایران نیز شمار قابل توجهی از پژوهشگران و محققان حوزه های مختلف علوم انسانی از جمله فلسفه، تاریخ، جامعه شناسی، علوم سیاسی، اقتصاد، ادبیات و... در این باره به بحث پرداختند و نظر خود را بیان کردند. اما در میان متفکران و روشنفکران صاحب نام ایرانی، رضا داوری اردکانی شاخص ترین چهره ای است که اینچنین مفصل و جامع و در قالب متنی نوشتاری درباره کرونا و جنبه های مخت ...