اسید پاشی و زخم های بی مرهم

مرگ نیست، اگرچه زندگی را می کشد. فقط به جراحت یک عضو ختم نمی شود و حتی کم توانی یک عضو خانواده. آن که یک ظرف از اسید را دستش می گیرد و دیگری را هدف قرار می دهد، چند خانواده و یک جامعه را زخمی می کند. خشمی که معلوم نیست از چه کسی به دل گرفته که این چنین ویران کننده می تواند بیشتر از شلیک سربازی در جنگی، رنج به بار آورد. زخم های ماندنی و رنج های نادیدنی که سال ها پس از آن که ما فراموش شان می کنیم، همچنان هستند و می سوزانند ... ... ادامه خبر

جستجوگر خبر فارسی، بستر مبادلات الکترونیکی متنی، صوتی و تصویری است (قانون تجارت الکترونیک). برای مشاهده متن خبری که جستجو کرده‌اید، "ادامه خبر" را زده، وارد سایت منتشر کننده شوید (بیشتر بدانید ...)