در این میان، از دست رفتن برخی افراد که به نوعی از انواع منشأ تحولات مثبتی در جامعه اند یا دارای خصال پسندیده انسانی اند و خاطرات نیکی از خود به یادگار گذاشته اند، تلخی و سختی مضاعفی دارد؛ که پژواک رفتن آنان مضراب اندوهی است که گاهی ناله از نهاد دوستانشان بر میآورد. رسم دنیا در همین است آن که آمد رفتنی است بعد رفتن نام نیکت بر زبانها ماندنی است عمر و جانت گرچه عمر نوح هم باشد