بدون فرمان او به اندازه ی سر یک تار مو نمی تواند چیزی بیفزاید. سلطنت، سلطنت او و فرمان، فرمان اوست. کمترین سگ در درگاه الهی شیطان است که مخلوق اوست. مولانا حالت شیطان را بر درگاه حق، به حالت سگ های پاسبان سرای ترکمان تشبیه می کند. می خواهد بگوید که شیطان، بنده ای را گمراه می کند که در او استعداد گمراهی هست و از درگاه حق بیگانه است. پروردگار برای آزمایش نیکان و بدان، به شیطان امکان می دهد که آبروی
راه مستقیم خود منحرف نمی شود. پس پاداش نیکی، نیکی و پاداش بدی، بدی است. به هوش باش که: (وَلَن تَجِدَ لِسُنَّةِ اللَّهِ تَبْدِیلاً)؛ هرگز در سنت خدا دگرگونی نخواهی یافت. در راه حق سعی و تلاش کن که سلیمان نبی زنده است و تا وقتی که تو شیطان باشی، شمشیر او تیز و برنده است. اگر کسی فرشته خو شود از تیغ قهر الهی در امان است و از سلیمان هیچ ترسی ندارد، چرا که به فرمایش خداوند: (إِنَّ أَوْلِیَاءَ اللَّهِ
تصریح کرد: در حال حاضر برخورد شدیدی با این افراد صورت گرفته است و تعداد زیادی از آنها دستگیر شده اند و فردی که در حقیقت آمر اصلی بوده و از خارج به نیروهایش فرمان می داده و آنها را کنترل می کرده به محض ورود به کشور دستگیر شده و در حال محاکمه است. وی گفت: احساس ما این است که این فرد با توجه به بنیه ضعیفی که از نظر ایمانی و اعتقادی داشته و تقریبا فردی بسیار سطحی هم بوده است، این اقدامات را انجام
نمرودیان و شیاطین و قارون ها خواهیم گرفت. عین فرمایش آقا روح الله است: اگر از صدام بگذریم؛ از قدس بگذریم، اگر از همه کسانی که به ما بدی کرده اند بگذریم، نمی توانیم از مسئله حجاز بگذریم. مسئله حجاز باب دیگری است. این ننگی است برای همه مسلمین دنیا که مکه دست اشخاص ملحد است. در این زمان ما تماشاچی شده ایم. چه باید بکنیم؟ خانه خدا باید محفوظ باشد. ان شاءالله خداوند شهدای ما را با شهدای صدر اسلام محشور
خداست. گوشی که از حرام پُر شده باشد، دیگر به سخن حق گرایش پیدا نمی کند و خود را به سرگرمی های دنیوی و زودگذر سرگرم می نماید. امام صادق (ع) می فرماید: الغِنَاءُ مَجلِسٌ لاَ یَنظُرُ اللهُ إِلَی أَهلِهِ وَ هُوَ مِمَّا قَالَ اللهُ عزَّوَجَلَّ: وَ مِنَ النََّاسِ مَن یَشْتَرِی لَهْوَ الْحَدِیثِ لِیُضِلَّ عَن سَبِیلِ اللَّهِ: مجلس غناء و خوانندگی مجلسی است که خداوند به اهل آن نمی نگرد و آنان را مشمول لطف
، پرسید. بایزید او را از آن آگاه کرد و گفت: آن پوست انگشت من است. در دل گفتم اگر کوزه را بر زمین نهم و به خواب روم، شاید تو آب بخواهی و آن را نبینی و تو مرا دستوری ندادی که آن را بر زمین نهم، پس همچنان آن را در دست نگه داشتم تا فرمانِ تو را گزارده باشم و خرسندی تو را رعایت کرده باشم. مادرش گفت: خدای از تو خشنود باشد! دفتر روشنایی، ترجمه و تدوین محمدرضا شفیعی کدکنی دو. وقتی
جسم خاکی قرار گیرد در عالم صفا آزاد بود، اما چون به این جان ها فرمان اهبطوا (فرود آیید) به عالم خاکی داده شد، مسئله ی حرص و آز، خشم، رضایت و هر نیک و بد، گریبان گیر آنها گردید. انسان همواره مانند بچه ی شیر خواره نیاز مبرم به حق دارد. مضمون سخن مولانا بر گرفته از این حدیث است: الخلق کلهم عیال الله فاحبهم الی الله انفعهم لعیاله . گفت شیرآری ولی ربّ العباد *** نردبانی پیش پای ما نهاد
کرباس فروشان: در این گفت وگو می خواهم نظر حضرتعالی را درباره ی روشنفکری دینی در سه محور جویا شوم: اول، فلسفه ی وجودی روشنفکری دینی چیست؟ دوم، راه هایی که روشنفکری دینی برای رفع پرسش های پیش روی خود در پیش گرفته است، کدامند؛ و سوم، آیا روشنفکری دینی در پاسخ گویی به مشکلات فراروی خود موفق بوده است؟ از همان بدو ظهور اسلام در شبه جزیزه عربستان، برداشت افرادی که به آن گرویده اند، متفاوت بود. وجود قرائت های مختلف از اسلام به قدمت تاریخ آن است. طی چهارده قرنی که از اسلام می گذرد، همواره با نواندیشی دینی مواجه بوده ایم. اما وقتی از روشنفکری دینی سخن می گوییم با تمام نواندیش های دینی ای که تا دو قرن پیش فهم خود را از اسلام ارائه کرده اند، فرق اساسی دارد. با ورود اندیشه ی مدرنیزم به ساحت اندیشه ی دینی، روشنفکری دینی صبغه ای متفاوت از نواندیشی های قبل از خود پیدا کرده است. چه عناصری در اندیشه ی مدرنیزم وجود دارد که پس از ورود به ساحت اندیشه ی دینی آن را چنین متمایز از گذشته کرده است؟ اگر بپذیریم روشنفکر دینی شخصی است که با تعلق خاطر به مدرنیزم در پی آن است تا قرائت جدیدی از دین به دست دهد، مؤلفه های اصلی ای که با ورود مدرنیزم به ساحت اندیشه ی دینی، قرائت های جدید را از قرائت های پیشین متمایز کرده، چیست؟ به نظر می رسد عقلانیت از مهم ترین عناصر و مؤلفه های اندیشه ی مدرن است. در تاریخِ اندیشه ی اسلامی تا قبل از دوران جدید، ...
باشد؛ چنان که در قرآن آمده است: (وَإِذَا قَضَی أَمْراً فَإِنَّمَا یَقُولُ لَهُ کُنْ فَیَکُونُ)؛ هرگاه خدای متعالی اراده امری به کند همین که به او بگوید: باش، ایجاد می شود. مولانا به قضا و قدر الهی معتقد است، ولی در عین حال کوشش و سعی بشری را نیز لازم می داند. بنابراین انسان با وجود حاکمیت قضا و قدر الهی، نباید دست از تلاش و کوشش بردارد: بل قضا حق است و جهد بنده حق *** هین مباش اعور چو
/> گفت حق آن را که این گرگش بخورد *** دید گرد گرگ چون زاری نکرد او نمی دانست گرد گرگ را *** با چنین دانش چرا کرد او چرا گوسفندان بوی گرگ با گزند *** می بدانند و به هر سو می خزند مغز حیوانات بوی شیر را *** می بداند ترک می گوید چرا بوی خشم شیر دیدی باز گرد *** با مناجات خدا انباز گرد مولانا به اندیشه ی قضای الهی اشاره می کند و می گوید: قضای الهی هر توانایی در هستی
البلاغه، خ 105). قرآن نیز می فرماید: یا ایها الذین امنوا لِمَ تقولون ما لا تفعلون. کَبُر مقتاً عندالله ان تقولوا مالاتفعلون ، (ای مؤمنان! چرا چیزی می گوئید که انجام نمی دهید؟ نزد خداوند بس منفور است که چیزی را بگوئید که انجام نمی دهید)، (صف، 2و3) همچنین علی(ع) در خطبه ای دیگر از نهج البلاغه می فرماید: لعن الله الامرین بالمعروف التارکین له و الناهین عمن المنکر العاملین به ، (لعنت خدا بر آنان که امر به
خانه
