کارمان نیاید، باید دست هایمان را مشت کنیم و فریاد بزنیم. غم و سوگ جای خود را به فریاد و حماسه خواهد داد. مثل دست های مشت شدۀ رهبر شهید. علی محمد مودب نیز چنین سرود: آن کوه که ایستاد در خوف و خطر آن کوه که شد برای این خاک سپر با مشت گره کرده به خون داد پیام سستی مکنید گاه مشت آخر *** محمدمهدی سیار نیز در وصف دستان رهبر شهید انقلاب در چهار رباعی به هم پیوسته چنین گفت: هرچند که از داغ غمت سوخته ایم ای کوه! به شوکتت نظر دوخته ایم ای کشته ی لب تشنه، ستم سوزی را از مشت گره کرده ات ...
بر گلوت؟/ وقتی هزار نام خدا بود جوشنت حالا چقدر یار قدیمی که در بهشت/ دارند دسته دسته می آیند دیدنت باری به رغم ابرترین روزهای قرن/ می تابد از ورای زمان چشم روشنت پاینده باد تا ابدالدهر یاد تو/ پاینده باد تا ابدالدهر میهنت محمود حبیبی کسبی رمز آزادگی این خاک است/ سرو آزاد کوی کشوردوست آن که بیعت نکردنش با ظلم/ صدق هیهات مِنَّا اَلذِلَّهٔ اوست سر صبح آفتاب خونین شد/ آه... ماه تمام را کشتند خبر از قتلگاه می آید/ لبِ تشنه امام را کشتند ای شقایق! سیه بپوش و بسوز/ گرم کن نوحه خوانی ما را رفت آقا و زنده ...
مقصدِ آزادی پرپر زدنِ پرچم و خون را بنگر! از دوست، ظهورِ رهنما می خواهند در سنگرِ دین، قبله نما می خواهند یاران خراسانیِ رهبر، هر روز... توفیق شهادت از خدا می خواهند! در دست علَم گرفت و جز عشق ندید بر کالبدِ زمان ما روح دمید آن کوهِ پر از صلابتِ بیداری با مشتِ گره کرده، به خورشید رسید! اییاد تو در حماسه ها جاویدان! مدیون زعامت تو مُلک ایران اردوی ستم شکست خورده، برخیز... با شب شکنان، روایتِ فتح بخوان! داغ تو اگرچه تلخ و جانکاه، عزیز! ...
صیام هم به ماه بندگی، هم مقدمِ عیدش سلام دارم از حق این تمنا تا بگیرد دستِ ما تا شویم آزاد و عاشق ، تا شود دنیا به کام “سیروس بداغی” ✿✿✿ بگذشت مه روزه عید آمد و عید آمد بگذشت شب هجران معشوق پدید آمد آن صبح چو صادق شد عذرای تو وامق شد معشوق تو عاشق شد شیخ تو مرید آمد شد جنگ و نظر آمد شد زهر و شکر آمد شد سنگ و گهر آمد شد قفل و کلید آمد جان از تن آلوده هم پاک به پاکی رفت هر چند چو خورشیدی بر پاک و پلید آمد از لذت جام تو دل ماند به دام تو جان نیز چو واقف شد ...
حسن انتخاب می گردد. احساس یاس را بر طرف می کند. از اختلاف جدی روحی جلوگیری می کند و حس احترام را به وجود می آورد. فال حافظ 26 اسفند 1404 برای متولدین اردیبهشت جواب فال شما: غزل شماره 404 از دیوان حافظ تعبیر فال حافظ شما: مردم را به چشم حقارت نگاه نکن و چون کاری را شروع می کنی با سعی و تلاشی درخور باشد. در هر مرحله از زندگی عقل و تفکر، گره گشای امور است، پس در کارها عاقلانه بیندیش و با حوصله تصمیم بگیر. فکر و نیتی که در سر داری برای تو بهترین انتخاب است. زیاده خواهی و طمع ورزی مکن و به امید خدا وارد عمل شو تا کامیاب و سرافراز شوی. نتیجه تفال ...
...> توان ده رستم دستان ما را خراسان رفت از دست بزرگان مکن بازار بازرگان ِ ما را دوباره گرم از دل سردی ما که بر سودا زند دیوان ما را نه بهر شاه و نه از بهر ملا برای ما نگه دار آن ما را زمین مادری ماست ایران نگه دار، ای خدا، ایران ما را *** مهدی باقرخان، شاعر هندوستانی در رثای رهبر شهید انقلاب: هر سو بلند گریه امّن یجیب شد دردت برای قلب مریضان طبیب شد ای زنده تر ز زنده که خون شهادتت مصداق نصر و معنی فتح قریب شد آن هم رکاب شاه شهیدان تمام عمر ...
خوش کرد یاوری فلکت روز داوری تا شکر چون کنی و چه شکرانه آوری آن کس که اوفتاد خدایش گرفت دست گو بر تو باد تا غم افتادگان خوری در کوی عشق شوکت شاهی نمی خرند اقرار بندگی کن و اظهار چاکری ساقی به مژدگانی عیش از درم درآی تا یک دم از دلم غم دنیا به دربری در شاهراه جاه و بزرگی خطر بسیست آن به کز این گریوه سبکبار بگذری سلطان و فکر لشکر و سودای تاج و گنج درویش و امن خاطر و کنج قلندری یک حرف صوفیانه بگویم اجازت است ای نور دیده صلح به از جنگ و داوری نیل مراد بر حسب فکر و همت است از شاه نذر خیر و ز توفیق ...
ازشب تاریکتر از مرگ وتاریکتر از تمام حسرت ها وغصه ها؛ به کی دیگر دلخوش کنم در انتظار سخنرانی کی باید کنار تلویزیون بنشینم یاد سخنرانی هایش افتادم که میگفت امام حسین با یزید بیعت نکرد بخاطر امر به معروف و من با رژیم غاصب اسرائیل وآمریکا رژیم جنایتکار وکودکش بیعت نخواهم کرد؛ پیرزنی که گل بانو نام داشت وسالها شوهر وبچه اش را درتصادف از دست داده بود چنان به صورتش با دست کوبید که صورتش قرمز وخونی شده بود آسمان رنگ خون میداد وزمین متعجب از گریه های بشر ولی آیا از دل مهربانی که برای همه یک پدر بود بی خبر بود آیا ازدست نوازشش بر سرمحرومان وحامی مظلومان نا آگاه بود نفرین بر تو ای قلم اگر ننویسی سید ...
دشمن اینگونه حماسه آفرین شود؟ و هر چه می گذرد من غمگین تر می شوم؛ غمگین تر و شرمگین که تمام این سال ها فرصت حضور در محضر صمیمی و مهربانت را از دست دادم. کاش شاعر بودم و در رثای این هجر می سرودم. کاش نقاش بودم و در ترسیم این داغ رنگ ها را بر بوم نقاشی ام بی رحمانه فرود می آوردم . کاش می نواختم، بلکه می شد تمام این غم را از سرانگشتانم به تارهای ساز وارد کنم که اگر اینچنین می شد، نوایش ترجمان آه جگرسوزی بود که در این لحظه بر دلم سنگینی می کند. آقاجان هنوز خبر پرکشیدنت بر جانم تازه بود که داغ 168 دانش آموز و معلم مینابی امانم را برید. داغ پشت ...
خانه
