به گزارش رکنا، دریکی از روزهای گرم که آفتاب در آسمان می درخشید صدای گام های زنی از راهروی مرکز مشاوره شنیده می شد این زن با کودکی که در کنارش بود روی صندلی نشست این زن مینا است ،مینا زنی 21 ساله با چهره ای مملو ازترس و نگرانی وبه داخل اتاق مشاوره به وارد شد.و بعد از کمی سکوت واسم هوایی که در چشمانش حلقه بسته بود گفت: من درسن کم با اسرار پدر ومادرم با معرفی یکی از آشنایان با پسری به نام رامین آشنا شدم او 28سال داشت و شرایط مالی خوبی داشت و از سلامت جسمی بر خوردار بود و از نظر پدر و مادرم گزینه خوبی برای ازدواج بود. با تایید خانواده با او اوازدواج کردم در اوایل زندگی کمی با من خوش ...
گاه این صحنه را ندیده اند. آن ها اگر لحظه ای خود را جای حلمای دو ساله تبریزی می گذاشتند که در یکی از همان حملاتی که سلطنت طلب ها برایش از ترامپ و نتانیاهو تشکر کردند، تمام خانواده اش از پدر، مادر، خواهر و برادرش را از دست داد، شاید شرم می کردند از این همه شادی برای خراب شدن خانه دیگران. ایرانی واقعی آن کسی نیست که از پشت مرزهای امن، برای دشمن دست می زند و از نتانیاهو و ترامپ تشکر می کند که ایران را نابود کنند. تفاوت میان سلطنت طلبِ فراخوان دهنده در خارج و مردم میدان در داخل را نمی توان در شعار جست. باید در میدان های بمباران شده درک کرد، در صفوف نانوایی ها، در چشمان خسته پرستاران، در ...
اعلام کرد و نوشت: هیچ واژه ای نمی تواند درد و اندوهم را توصیف کند؛ درد و اندوه لحظه ای را که باید به بچه هایم توضیح بدهم مادر مهربان و بهترین دوستشان دیگر به خانه برنمی گردد. آن ها تمام دنیای او بودند و همیشه هم خواهند بود. در این چند سالی که با این بیماری وحشتناک دست وپنجه نرم می کرد، تنها انگیزه اش همین بود. آن ها می توانند با فکر به این که مادرشان دیگر دردی ندارد و حالا در آرامش است، کمی آرام شوند. ما همیشه تو را بیشتر از آن چه بتوانی تصور کنی دوست خواهیم داشت. سرطان ریچل در سال 2023 دو بار عود کرد و او روند مبارزه اش را در صفحه اینستاگرامش به اشتراک می گذاشت. او ابتدا در آلمان ...
و اینجا بهشت زهرا (س) غوغا بود، دست های خاکی آدم ها بر سر و اشک هایشان جوی روان. مبهوت در این زمانه و فضا بودم ردّ ثانیه به ثانیه و لحظه به لحظه اش از حافظه ام پاک نمی شود؛ نه با گذر زمان و نه با عادت روزمره، جوانانی که تازه قدم در آغاز زندگی گذاشته بودند، هنوز ردّ بوی زندگی در لباس شان مانده بود؛ ردّی از آرزو هایی که فرصت نیافتند کامل شوند. در همان قطعه کنار سنگ هایی که نام را به سکوت پیوند می زدند، اصلا چطور اشک و صحبت های آن دختربچه ای 9 ساله کنار مزار پدرش را از ذهنم پاک کنم؟ که با نگاهی میان کودکی و ناگزیر بزرگ شدن معلق مانده بود، نگاهی که بیشتر از هر کلامی، فقدان را روایت می ...
. این بار می خواهیم از سربازانی بگوییم که سنگرشان سفره خالی یک خانواده است. لباس رزمشان، نه لباس خاکی و پلنگی، که یک تی شرت گردوخاک گرفته یا یک دست کت وشلوار ساده است و سلاحشان، نه تفنگ و سرنیزه، که بیل و کلنگ و قلم و یک امضای متعهدانه پای یک برگه است. این ها سربازان معیشت هستند؛ ارتشی خاموش و پراکنده که در سخت ترین روزها، در خط مقدم جنگ با فقر، ناامیدی و ویرانی می ایستند. جبهه آن ها جایی است که زندگی از جریان افتاده. جایی که یک فاجعه، تمام رشته های یک خانواده را پنبه کرده است. تصور کنید شبی را که زمین زیر پایتان دهان باز می کند. در چند ثانیه، خانه ها، همان پناهگاه های گرم و امن، آجر ...
برجسته کرده؛ خستگی ها را بزرگ نشان می دهد و بعد به این جمع بندی می رسد که حالا کافی است ضربه ای سخت وارد شود تا مردم ایران از درون بشکنند. جنگی که هدف اصلی اش از کار انداختن جان اجتماعی یک ملت است. از این زاویه، جنگ سوم را باید جنگ بر سر اراده فهمید. دشمن در محاسبات خودش می خواهد پیش از آنکه ایران را در میدان نظامی شکست دهد، مردم را در درون خودش متقاعد کند که دیگر توان ایستادن ندارد. می خواهد مردم، خودشان را بی افق ببینند تا وقتی از درون تسلیم شدند، دیگر نیازی به اشغال کامل خاک نباشد؛ جامعه خودش راه را برای سلطه باز کند. اگر در جنگ سنتی، سرزمین هدف نهایی بود، در این جنگ، سرزمین هرگز ...
، ناامید نشدن و فداکاری های بزرگ آن را محقق کرد. او همزمان با هفتادسالگی این جنبش بازخوانی مسیری را که طی شد ضروری می داند و تاکید می کند وقتی پیروزی های گذشته را معجزه وار و ساده جلوه می دهیم، مبارزه و مقاومت کنشگران امروز هم غیرمنطقی، زیادی یا بی ثمر تعبیر می شود. جرقه ای بر انباشتِ بی عدالتی به باور جین تئوهریس، جنبش مونتگومری بسیار پیش تر از آن غروبِ اولِ دسامبر 1955 آغاز شده بود. این جنبش متکی بر انتخاب های دشوار پیاپی بود، آن هم بی آن که نشانه ی واضحی برای پیروزی قطعی در چشم انداز باشد. برخلاف تصور رایج، رزا پارکس آن روزها نه پیر بود و نه از شدت خستگی روی صندلیِ ...
شباهت هایی بین حضرت آقا با پدر و مادرشان وجود دارد؟ پدرم، با وجود فهم سیاسی و تجارب متراکم و دقّت هایی که در جزئیّات دارند، صفا و صمیمیّت خاصّی هم دارند. امروز 42 سال از انقلاب می گذرد و شاید بیش از پانزده سال نیز قبل از انقلاب، این مبارزات ادامه داشته است و در نتیجه، ایشان تجارب و تشخیص های مختلفی دارند؛ امّا با وجود این، صفای خاصّی دارند. صفا به معنی صدق. این شاید به آن دو بزرگوار، یعنی خانم و آقا، برمی گردد؛ زیرا آن ها نیز همین صفا را داشتند. از جلوه های این صدق، صراحت لهجه است. من این حالت صراحت را در خانم دیده ام؛ مثلاً اگر کسی غیبت می کرد، صراحتاً به او می گفتند غیبت ...
خانه
