پیدا می کرد و فرد باید کاملاً در اراده ملت و رهبر حل می شد. حزب، دولت، ارتش و جامعه مدنی عملاً در هم ادغام می شدند و جایی برای تکثر سیاسی باقی نمی ماند. ر ا ست افراطی امروز اروپا اما عمدتاً درون سازوکار دموکراسی انتخاباتی عمل می کند. احزابی مانند اجتماع ملی فرانسه، آلترناتیو برای آلمان یا برادران ایتالیا اگرچه گاه مواضعی تند و افراطی دارند، اما خواهان لغو انتخابات، انحلال پارلمان یا استقرار حکومت تک حزبی نیستند. آن ها بیشتر می کوشند از طریق صندوق رأی قدرت بگیرند و قواعد بازی دموکراتیک را به سود خود تغییر دهند، نه اینکه آشکارا دموکراسی را نابود کنند. تفاوت مهم دیگر در مسئله ...
خانه
