مسالمت آمیز یا بهزیستی انسان ها پدید آمده و هیچ رابطه منطقی یا کلامی یا اعتقادی به مقام بسیار رفیع نبوت و امامت ندارد. (8)" ج. تفکیک نصوص پیامبر از امور دنیوی و دینی (قرائت سکولار صحابه) توجیه و رهیافتی که جدیداً مطرح شده (9) اما ایده قدمای بعض اهل سنت خصوصاً مکتب اعتزال است ضمن پذیرفتن اصل نصوص امامت حضرت علی (علیه السلام) از طرف پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) معتقد است این نصوص به عنوان
غفاری 6. مقداد 7. عمار یاسر 8. بریده أسلمی 9. ابوهیثم بن تیهان 10 و 11. سهل و عثمان فرزندان حنیف 12. خزیمة بن ثابت (ملقب به ذوالشهادتین) 13. ابیّ بن کعب 14. فروة ابن عمرو 15. سعدبن ابی وقاص. (23) اعتراف جمعی از صحابه به امامت حضرت علی (علیه السلام) جمعی از صحابه پیامبر (صلی الله علیه وآله و سلم) به پیروی از روایات آن حضرت از همان ابتدا اهتمام و ارادت خاصی به حضرت علی (علیه السلام) داشتند و
به گزارش گروه فرهنگی خبرگزاری میزان، سیصد و شصت و سومین جلسه درس اخلاق حضرت آیت الله قرهی با موضوع خطورات و مراقبه 95/09/24 در محل مهدیه القائم المنتظر(عج) برگزار شد. متن زیر مشروح این سخنرانی است. " تمام شرافت انسان، به صورت ظاهر، به تفکّر است، این که اشرف مخلوقات است و قوّه ی عاقله دارد. آن چیزی هم که عامل خطورات نفسانی و شیطانی می شود، همین تفکّر است. این تفکّر یا الهی می گردد و یا
پروردگارش را، چه به ادّعای خودت همین تو هستی که او را به ساعتی هدایت کرده ای که به سود نایل شد و از زیان امنیت یافت. آن گاه آن حضرت به سوی مردم روی کرد و فرمود: مردم، بپرهیزید از فراگرفتن علم نجوم، مگر آن اندازه از این علم که در بیابان یا دریا شخص را هدایت می کند، چه این علم شما را به کهانت (ادعای غیب و دانستن سعد و نحس) وا می دارد، منجم چون کاهن غیبگو است، و کاهن چون ساحر، و ساحر مانند کافر، و
ساحت رفیع آن خواجه لولاک متفاوت شده است. وی افزود: از زمان پیروزی انقلاب اسلامی شاعرانی آمده اند که صرفا به شعر برای اهل بیت علیهم السلام می پردازند و این موضوع باعث شده تا به زوایای مختلفی از شئون و زندگی آل الله علیهم السلام پرداخته شود. اما امروز بر خلاف گذشته که بیشتر به حضرت رسول می پرداختند، شاعران در مدح و رثای عترت طاهر ایشان قلم زده و فضاهای جدیدی را تجربه می کنند.
معنی، در روایتی است که نقل شده است پیامبر (صلّی الله علیه و آله و سلم) بیرون آمده و گروهی از مسلمانان را یافت که یتکلّمون (2) فی القَدَر، یعنی درباره ی قَدَر سخن می گویند یا بحث می کنند. (3) ضد ّ تَکَلَّمَ فی ، سَکَتَ عنه است، یعنی از آن مطلب یا موضوع سکوت کرد. این لفظ در احادیث دیگر نیز وارد شد و استعمالش بدین معنی ادامه یافت حتی تا وقتی که مباحثات مربوط به الهیّات گسترش یافت و جنبه ی تخصّصی به
هدایتشان کرده که اَلقَدرُ خیر و شرّه من الله تعالی : (5) (قدر، خیر و شرّش از خدای متعال است). واللهُ اعلم. امّا بحث در این مسئله، مانند سایر مسائل عقیدتی، در زمان پیامبر (صلّی الله علیه و آله و سلم) معمول نشده و حتی به نظر می آید که در عصر خلفای راشدین و صحابه ی متقدّمین نیز معمول نبوده است. به طور کلّی، بر طبق اسانید معتبر اسلامی، بحث در مسایل عقیدتی در میان مسلمانان به ویژه با روش متداول
دوره، عقیده به قَدَر تا آن حد رواج یافت که ایمان به قَدَر را منافی حذر انگاشتند. (32) با این همه، طرح مسئله ی قَدَر حتمی و قدرت مطلقه ی خداوند و قدرت و استطاعت انسان (یعنی همان مسئله جبر و اختیار) و بحث درباره ی آن، به روش کلامی بوده و در روزگار صحابه ی متأخّر و تابعان تداول داشته است. به نظر برخی، عقیده ی به جبر و تسلیم محض در برابر اراده و قدر الهی در میان مسلمانان، ابتدا در بصره پدید آمد
است و عیسی بن مریم است. عیسی پسر خدا است و ... و مقصود نبی (صلّی الله علیه و آله و سلم) در حدیث ترون ربکم کما ترون القَمَر لیلَة البَدر مسیح (علیه السلام) است. (44) به نظر بغدادی آنها از فرق اسلامی به شمار نمی آیند. (45) شهرستانی نوشته است: در زمان احمدبن خابط و فضل حدثی، شیخ معتزله احمدبن ایوب بن مانوس بوده که از شاگردان نظّام به شمار آمده. (46) 7. محمدبن شَبیب؛ ابن المرتضی او را در
است: الف. ذکر اوصاف خاص کافی و بی نیاز از ذکر نام: خداوند با نزول آیات مزبور درصدد معرفی حضرت علی (علیه السلام) به عنوان امام و خلیفه بعد از پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) بوده است. با این تعداد آیات به ذکر نام خاص نیازی نبود، چرا که برخی از آیات مصداق منحصره جز علی (علیه السلام) نداشتند که آیه ولایت و اعطای زکات در حال رکوع نمونه آن است و برخی از آیات نیز در مورد شخصیت حضرت علی (علیه
/> * مواعظ حضرت رسول صل الله علیه وآله وسلم به ابوذر غفاری.حجت الاسلام جواد محدّثی پی نوشت: 1-قُلْتُ: یا رَسُولَ اللّهِ اءوْصِنِی . قالَ: اءُوصِیکَ بِتَقوَی اللّه ، فإ نّهُ رَاءسُ اءمْرِکَ کُلِّهِ. فقلتُ: یا رسولَ اللّه زِدْنی . قال صل الله علیه و آله و سلم : عَلیک بِتِلاوَةِ الْقُرْاَّنِ وَذِکْرِ اللّهِ عَزَّ وَجَلَّ، فَإ نَّهُ ذِکْرٌ لَکَ فِی السَّماءِ وَنُورٌ
/> اِنَّا للّه وإِنّا إِلَیهِ رَاجِعُونَ قال رسول الله (صل الله علیه و آله و سلم): وَ إِذَا مَاتَ اْعَالِمُ الفقیه ثُلِمَ فِی الْإَسْلَامِ ثُلْمَةٌ لَا یَسُدُّهَا شَیْ ءٌ خبر درگذشت عالم وارسته، فقیه والامقام و مفسر عظیم الشان قرآن کریم حضرت آیت الله حاج شیخ محمد واعظ زاده خراسانی (رحمت الله علیه) موجب تألم و تأثر گردید. اینجانب فقدان این فقید سعید که عمر بابرکتش را
غیر او هر کسی است زیر مجموعه ی خود حضرت موسی بوده است، چطور به او می گوید: هَلْ أَتَّبِعُکَ عَلی أَنْ تُعَلِّمَنِ مِمَّا عُلِّمْتَ رُشْداً [10] این ها جای بحث خود را دارد ولی آن که مورد نظر است این که حضرت موسی هم جویا بود، عطش داشت، از خدا خواسته بود، وعده هم گرفته بود وقتی هم یافت، نحوه ی استفاده ی آن، این است که انسان با کسی که راه رفته است و به قرب الهی رسیده است، حالا من می خواهم در این خط
خانه
