/> اشک انابه و لهیب دل و التهاب نگاهم ببین و ببخشای و سلام صمیم مرا دوباره پذیر و نامه ی ضیافت از من دریغ مدار! تو رسول نگار و عشوه ی عرش و کرشمه ی احسان حبیب من و بشارت عنایت اویی. ای ماه دلارای صائمان، رمضان! به سراچه ی قلب غریبم خوش آمدی! مهجوری من از راه فائزین قدر، حرمان هماره من است و دلجویی تو می جویم. سحرت را دوست می دارم و هلالت بسان ابروی یار است و شبانگاهت
اتاق خبر 24 : شیخ از حارث بن مُغَیْرَه نَضْری روایت کرده که حضرت امام جعفر صادق(ع) در شب آخر شعبان و شب اول ماه رمضان این دعا را می خواند: اَللّهُمَّ اِنَّ هذَا الشَّهْرَ الْمُبارَکَ الَّذی اُنْزِلَ فیهِ الْقُرآنُ خدایا این ماه مبارکی که قرآن در آن نازل گشته آن قرآنی که وَ جُعِلَ هُدیً لِلنّاسِ وَ بَیّناتٍ مِنَ الْهُدی وَالْفُرقان قَدْ حَضَرَ فَسَلّمنا فیهِ
قسمت که از این ماه مانده بیامرزمان، به درستی که حق تعالی در این ماه بندهای بسیار از آتش جهنم برای حرمت ماه مبارک رمضان آزاد می کند. *دعای شب آخر شعبان و شب اول رمضان شیخ طوسی از حارث بن مُغَیْرَه نَضْری روایت کرده که امام صادق(ع) در شب آخر شعبان و شب اوّل ماه رمضان می خواند: اَللّهُمَّ اِنَّ هذَا الشَّهْرَ الْمُبارَکَ الَّذی اُنْزِلَ فیهِ الْقُرآنُ وَجُعِلَ هُدیً لِلنّاسِ
خانه
