، مسیرم را به دانشکده هنرهای دراماتیک کشاند. نگاهم به جامعه از نوجوانی به سبب بی عدالتی های آشکاری که آن دوران شاهدش بودم، انتقادی بود. می خواهم بگویم که نقد و نگاه من محدود به یک زمان و یک دوره نیست. فیلم زیر پوست شهر (1379) را من در دورۀ اصلاحات ساختم. آن فیلم نیز به سیاه نمایی متهم شد. می خواهم بگویم موضوعات مطروحه در فیلم های من، به آمد و شد دولت ها دخلی ندارد. در این چهل سالی که من به
ییلاقی کشور است که در 20 کیلومتری ضلع غربی شهر لیسار از توابع شهرستان تالش در استان گیلان قرار دارد و از شرق به جنگل های انبوه تالش، از غرب به ییلاقات اردبیل و دریاچه زیبای نئور، از شمال به رودخانه لیسار و ییلاقات خطبه سرا و از جنوب به مناطق ییلاقی آسبومار جوکندان متصل است. این منطقه ییلاقی محل سکونت صدها خانوار لیساری است که بیشتر در فصول بهار و تابستان و بخشی از پاییز به آنجا می روند.
بلافاصله با دریافت این پیغام چند قبضه آرپی جی را به همراه 4 نفر آرپی جی زن در اختیارش گذاشتم، این عزیزان با این نیروی محدودی که داشتند توانستند 17 ساعت در مقابل یک واحد زرهی عراق جانانه مقاومت کنند، و به غیر از دو نفر همگی به درجه رفیع شهادت نائل شدند. **نقش مهم تکاوران نیروی دریایی در استقامت 34 روزه 400 نفر از تکاوران نیروی دریایی از روز دوم مقاومت وارد منطقه شدند، اما آنها
شصت و هشتمین جشنواره فیلم کن که شامگاه 23 اردیبهشت با نمایش فیلم سربلند به کارگردانی امانوئل برکو کارش را آغاز کرده بود، شامگاه 2 خرداد ماه با معرفی برگزیدگانش و با اهدای نخل طلا به فیلم دیپان ساخته ژاک اودیار، کارگردان سرشناس فرانسوی به کار خود پایان داد. ناهید ساخته آیدا پناهنده، تنها نماینده سینمای ایران در کن 68 به طور مشترک با فیلم ماسان ساخته نراج قیوان، کارگردان هندی جایزه آینده
نمایشی هم که کار کردم "افول" نوشته اکبر رادی بود. این نمایش بازتاب های خوبی داشت و هوشنگ حسامی منتقد تئاتر و سینما در آن دوره مطلب خوبی در باره کار نوشت و به خاطر بازی من هم به من خوش آمد گفت!. چند سالی اداره تئاتر بودم تا اینکه کار با تلویزیون را حدودا در سال 1350 با مجموعه آدم و حوا به کارگردانی مسعود اسداللهی آغاز کردم. در یک سریال هم به نام گذر خلیل ده مرده کار محمود استاد محمد در سال 1352
خانه
