بهار بود، عمومحسن آمده بود خانه ما. من آن زمان حدودا 11 سال داشتم، حالا یک سال پس و پیش! آخر شبی، عمومحسن دست مرا گرفت و گفت: بیا بریم منصور . پرسیدم: منصور کیه؟ گفت: حاج منصور! تا گفت حاج منصور، به مدد چند نوار کاست، یادم آمد که می شناسمش! یعنی که همان موقع هم بیگانه با این صدا نبودم. مجالسش را نرفته بودم، اگر هم رفته بودم به سبب خردسالی انسی نگرفته بودم، لیکن صدایش را شنیده بودم! آن موقع و از میان
شد بچش و برای عذاب هایی که خدا برای تو و یارانت از قبیل رسوایی دنیوی و عذاب دردناک اخروی آماده کرده است، مهیا باش! پس از این جریان، معاویه به یاران خویش گفت: شما نیز کیفر جنایت هایی را که مرتکب شده اید، بچشید! ولید بن عقبه در جوابش گفت: به خدا قسم ما نچشیدیم مگر آن طور که تو چشیدی، امام حسن تنها به تو گستاخی کرد. معاویه گفت: آیا من نگفتم شما نمی توانید از این مرد انتقام بگیرید؟ ای کاش
به گزارش تراز ، احتمالا این پرسش و دغدغه برای برخی از مؤمنان مطرح شده است که اگر من می خواهم به واسطه دعا و نیایش و تضرع به آستان الهی، به پروردگار نزدیک تر شوم و خواست ها و نیازهایم را با اشک و آه با او در میان بگذارم، چه مقدمات و چه مراحلی را باید پشت سر بگذارم یا این که دعای من واجد چه ویژگی هایی باشد که اثرگذار باشد. عارف بالله، آیت الله حاج میرزا جواد آقا ملکی تبریزی در کتاب المراقبات به این
حفظ کنم. کدام بازی مجیدی در خاطرت مانده است؟ اسم آقافرهاد که می آید همه به یاد دربی می افتند اما من یاد آن روزی می افتم که در لیگ قهرمانان آسیا و در ترکیب الغرافه مقابل پرسپولیس بازی کرد و اخراج شد. نمی دانم چرا ولی یاد آن روز می افتم. تو هم عدد 4 را به نشانه کری خواندن نشان می دهی؟ نه، امسال به استقلال آمدم تا فوتبال بازی کنم. دنبال حاشیه نیستم و می خواهم با
ایمان است که بر همه چیز پیروز می شود و در پی آن است که پوزهٔ ابرقدرت ها را به خاک بمالد و انقلاب اسلامی را در سراسر دنیا گسترش دهد با آنان در ستیز است (شهید علی شورکی) *** آمریکا از ما عصبانی باش و از این عصبانیت بمیر! ... یک چیز را من از شما می خواهم که خود هم به آن عمل می کنم. هیچ کس مرا در این دورهٔ نشیب و فراز انقلاب در سخت ترین شرایط نتوانسته است با قیافهٔ
دَرِ خانه نیمه باز است. می خواهم زنگ بزنم که جوانی رعنا با کودکی در آغوش، در را باز می کند و سلام می دهد. خدای بزرگ! این جوان چقدرشبیه به شهید جلیل محدثی فر است. لحظه ای خشکم می زند! چهره ای با همان حجب و حیا و خیلی روشن. بدون هیچ پرسشی، مرا به خانه دعوت می کند. وارد حیاط خانه که می شوم صدای هیاهو و خنده های کودکانه، شادی بر دلم می نشاند.
اینکه سلامتی ندارم چون آدمی پرجنب و جوش بودم و این وضعیت خیلی آزارم می دهد. البته خدا را شکر حالا حالم بهتر است و خوب هم خواهم شد. گاهی شده دعوت به کار شده و رفته ام اما بعد که وضعیت مرا می بینند منصرف می شوند و دیگر تماس نمی گیرند و این آزارم می دهد. دوست دارم به این آدم ها بگویم اگر رویگری کیان مختارنامه را می خواهید باید تمام سرمایه فیلم خود را به من بدهید. البته بخشی از دلگیری من مربوط به آدم
شوم. کاش می توانستم برای آنها کاری کنم اما صرفا برای آنکه به آنها بگویم هیچگاه گذشته ام را فر اموش نکرده و همیشه تصویر روزهای بازی بر روی ماسه های داغ ساحل با پای برهنه و تاول زده را در ذهنم حفظ کرده ام مبلغ 50 میلیون تومان از باقیمانده قراردادم را برای کمک به انجمن حمایت ازکودکان کار بوشهر و مدیر آن آقای برزگر تقدیم می نمایم. کودکانی که تمرینات شان را دیده ام و همه مستعدند. امیدوارم هدیه ناقابلم را
کردم و سؤالی که در باره حقوق برادران دینی داشتم مطرح ساختم اما بر خلاف انتظار، امام صادق(ع) به همه سؤالها جواب داد جز درباره حقوق برادر مسلمان بر برادر مسلمانش . هنگامی که خواستم از مدینه خارج شوم برای خداحافظی به محضر امام صادق(ع) شرفیاب شدم و عرض کردم: به سؤال من پاسخ ندادید؟ فرمود :می ترسم حقیقت را بگویم و شما عمل نکنید و از دین خدا خارج شوید .آنگاه فرمود: از جمله سخت ترین
خانه
