تو روح مقدّست چو به پرواز می شود درهای غم به قلب نبی باز می شود در فصل خردسالی و آغاز زندگی بی مادریِّ فاطمه آغاز می شود اشک نبی برای تو ای جان پاک، ریخت با دست خویش بر تن پاک تو خاک، ریخت با رفتن تو یار، محمّد ز دست رفت خورشید روزگار محمّد ز دست رفت شد حمله ور به گلبن دین لشکر خزان تو
را زینب دو سالش هست و می داند زن می تواند بشکند شب را. و اینک بخشی از یکی از اشعار "میثم" را مرور می کنیم؛ شعری که با مخاطب قرار دادن حضرت خدیجه (س) روایت می شود: مادر زهرا، سلامُ الله بر جان و تنت یازده خورشید سر زد از سپهر دامنت کرد در ماه خدا روح تو پرواز از بدن گشت مهمان در جوار قُربِ حیّ ذوالمِنَن بود سال رحلتت سال غم و رنج و محن
فضای آلوده به شعر و شراب و شهوت و شکم بارگی و شمشیر، طاهره خوانده شد. عروج فرشته ی مهر از دست دادن خدیجه برای رسول خدا (ص) بسیار ناگوار و دشوار بود، به گونه ای مرگ خدیجه در روح و روان رسول گرامی اسلام، اثر گذاشت که سال درگذشت وی را که قرین وفات حضرت ابوطالب (ع) بود (عام الحزن) نامید و پس از وفاتش نیز هرگاه به یاد خدیجه می افتاد، یا کسی از وی نام می برد، چشمان مبارکش پر از اشک
رژیم بود، آشکارا اعلام کرده بود، بنابراین همه گروه های سیاسی که به کمتر از این حد قانع بودند، جاذبه سیاسی خود را از دست دادند. کمونیسم نیز که می رفت تا با گذشت ده سال از حوادث 28 مرداد و قبل از آن، دوباره در ایران نفسی تازه کند با قیام امام خمینی، با مانع پرقدرتی مواجه شد که نیروی آن برخاسته از ملت مسلمان بود و برخلاف کمونیستها به هیچ نیروی خارجی تکیه نداشت. 2. تکامل مبارزات سیاسی و رشد تودة
ذهنی شاعر خواه ناخواه در شعرش انعکاس می یابد، زیرا در واقع آنچه شخصیت معنوی او را شکل می دهد. همان دانش ها و تجربه ها و آموخته هایی است که به مرور زمان و در طول زندگی به دست می آورد. این معارف و دانش ها، هنگام سرودن شعر، از نو جان گرفته، مجال بروز و ظهور می یابد. شاید بتوان گفت که شعر، علاوه بر بیان عواطف و احساسات، ترجمانی است از: دانش ها و آموخته های شاعر، به ویژه وقتی که این دانش ها و
سروی س هنر جوان ایرانی ؛ بخش موسیقی: مروری بر جزئیات دیوان اشعار و سروده های بنیانگذار کبیر جمهوری اسلامی ایران موسیقی ما – هر سال همزمان با نیمه خرداد، غم بزرگی در دل دوباره جان می گیرد. غم ارتحال بنیانگذار کبیر انقلاب اسلامی ایران که با رهبری خود بساط شاهنشاهی را در ایران برچید و نقطه عطف مبارزه با ظلم در تاریخ شد. حضرت امام خمینی (ره) در دنیا به عنوان یک رهبر دینی و سیاسی
نقد دقیقش و نیز محافل ولایی و مجالس مذهبی هم از صدای شعله ور و شعر آتشینش همچنان بهره ها دارند. دو غزل عاشورایی ذیل را از دو کتاب شعری وی یعنی دل سنگ آب شد و گلاب و گل برگزیده ایم: در حال و هوای محرم و عاشورا روشن آن چشم که در سوگ تو پُر نم باشد[1] دل ربا، نرگس این باغ به شبنم باشد تا بدانند کجا بزم عزای تو به پاست دود آه دل عشاق تو
مدرسه فیضیه نطق تاریخی خویش را که آغازی بر قیام 15 خرداد بود ایراد کرد . در همین سخنرانی بود که امام خمینی با صدای بلند خطاب به شاه فرمود : آقا من به شما نصیحت می کنم، ای آقای شاه ! ای جناب شاه! من به تو نیصحت می کنم دست بردار از این کارها، آقا اغفال می کنند تو را. من میل ندارم که یک روز اگر بخواهند تو بروی، همه شکر کنند ... اگر دیکته می دهند دستت و می گویند بخوان، در اطرافش فکر کن
خانه
