هشت سال پیش، روز 15 اسفند سال 86، درست زمانی که مردم خود را برای آغاز سال نو آماده می کردند، خبری ناگوار جامعه ادبی کشور را با بهت همراه کرد. خبر چنین بود: احمد عزیزی، شاعر آیینی به کما رفت. احمد عزیزی که در سال 37 در سرپل ذهاب به دنیا آمد، از جمله شاعران خوش قریحه در قطار شعر انقلاب است که تاکنون از او سروده های بسیاری منتشر شده است که عمده آنها در موضوعات آیینی است. عزیزی در مثنوی صاحب
دوستش در حال استراحت. یک خسته نباشید به سمیرا و دوستش بابت استراحتشان! صالح میرزا آقایی این روزها هر جا که میرود یاد و خاطره پیر لوئیجی کولینا داور ایتالیایی را زنده می کند. سلفی علیرضا جهانبخش و هم تیمی هایش در حال دوچرخه سواری. علیرضا رفته رفته دارد شبیه اریک کانتونا میشود، البته امیدواریم این تقلید فقط در ظاهر نباشد و در بازی اش هم صدق کند. عکسی معمولی از تمرین
کند. وانگهی اعتقاد فقیهان سنتی را هم ندارد.... اشتفان سوایگ در این زندگی نامه ی سرشار از شور همدردی، با قلمی درون کاو به ترسیم فراز و فرودهای زندگی، نیز تحلیل آثار این شاعر آرمان خواه می پردازد که با اندیشه و زبان بدیع اش بیش از دو نسل تمام در وطن خود ناشناخته ماند، تا آن که سرانجام از زیر غبار سالیان به درآمد و درخور جایگاه بلند کلام و شعر خود، درخشش گرفت. فلسفه های
شهری که در آن زندگی می کنیم اهمیت بدهیم. بهشتی: به نظر من باید سوال کرد چرا در سالهای اخیر همه اینقدر به هویت تهران حساس شدند؟ اما وقتی میدان توپخانه یا عمارات شهرداری را قبل از انقلاب تخریب کردند کسی نگران و ناراحت نشد. در طول این دهه ها ما شاهد تخریب چهره شهر شدیم اما کمتر کسی واکنش داشت اما اخیرا حساسیت ها بالا رفته است و به نظرمن باید دنبال این جواب بود، چون خبر خوبی است.
. قابوس نامه جزو ادبیات تعلیمی قرار می گیرد. از نظرگاه شما کتاب قابوس نامه چگونه کتابی است؟ این کتاب عصاره ای از نصایح و تجربیات زندگی کیکاووس ابن وشمگیر است که خطاب به به فرزندش نگاشته است. به نظر من در ادبیات ما جای خالی این دست کتابها به شدت احساس می شود. من همیشه وقتی فوت یک پیرمردی را می بینم با خودم می اندیشم که دنیایی از تجربیات به زیر خاک رفت بدون اینکه صفحه ای از این تجربیات نوشته
پترزبورگ در کلاس نیکولای ریمسکی کورساکوف ادامه داد و پس از بازگشت به ایران در سال 1900، رهبری گروه تیپ قزاق را بر عهده گرفت. در طول انقلاب مشروطه، وی طرفدار مشروطه خواهان بود و سرود ملی جدید را برای آنها به تحریر در آورد. منبع: Chehabi, H. E, “From Revolutionary Tasnif to Patriotic Surd: Music and Nation-Building in Pre-World WarII Iran”, British Institute of Persian Studies, Vol 37, 1999, Pp 143-154. Translated by mostafa lal shateri.
همین دوره تا امروز تعداد زیادی کتاب در ستایش سعدی نوشته شده است . نکته دیگر که باید بگویم این است که ادبیات و شعر نو ما هم خیلی درگیر مسئله مرگ است. مثلاً درباره محمد حقوقی، او عاشق زندگی بود و این جرات را داشت که بگوید عاشق زندگی ست، اما به صورت متناقضی می بینیم که شاهکارهای این شاعر مرثیه است، اولی مرثیه ای در باب رباب و آخری هم مرثیه ای برای علیشاه . او کسی ست که آگاهست چقدر شعر
است چون ما از دوره ای حرف می زنیم که شکیبایی در اوج قرار دارد و همه به دنبال او هستند اما او با خرج کردن مرامی که این روزها کمیاب است، نشان داد که اخلاق حرفه ای و به جا آوردن حق دوستی چیست. ژکان ادامه داد: خسرو همان احترام و رفتار و گفتاری که دهه 40 نسبت به هم داشتیم را نگه داشته بود. موقعیت او را تغییر نداد که این موضوع مثال زدنی و مایه افتخار دنیای هنر ما است که از او یاد کنند.
دنیای عرب هم مورد توجه زیادی بوده و نقدهای متعددی درباره اش نوشته شده. به ویژه اینکه رمان مسائل و درگیری های امروز دنیای عرب را دربر می گیرد. منظورم از امروز دهه 1980 و بعد از آن است که حالا بسیاری از نتایج آن قابل مشاهده است. البته واحه غروب به دلیل جایزه بوکر عربی بُعد جهانی تری پیدا کرده و احتمالا به زبان های بیشتری ترجمه شده، اما عشق در تبعید هم به زبان های مختلفی ترجمه شده. دست کم در دنیای عرب
. در باد، با گام های مصمم و تند راه می رفتم، مثل همه ی صبح ها. با این همه، دلم می خواست برگردم به تختم و آن جا دراز بکشم، بی حرکت، بی هیچ فکری، بی هیچ میلی، و همان طور بمانم تا لحظه ای که نزدیک شدن آن چیز را حفظ کنم، چیزی که نه صداست، نه طعم، نه بو، فقط خاطره ای بسیار مبهم که از ورای مرزها و حافظه می آید... . در رمان دیروز یک توالی بین رؤیا و واقعیت وجود دارد که با تفاوت بین عنوان ها در فهرست کتاب
است که در هر کار تحقیقی محقق ابتدا چارچوب کار را درست تعیین کند و با نوشته هایی که پیش از این در مورد موضوع تحقیق او منتشر شده به خوبی آشنایی داشته باشد. یادداشت های مسکوب درباره هدایت آشنایی او را با اصول و روش های تحقیق به روشنی نشان می دهد. • کوشش مسکوب برای جداکردن هدایت شهروند از هدایت هنرمند، و بعد سنجیدن آن ها با یکدیگر، ما را به پرسش های بنیادینی می رساند که مسکوب با آن ها کلنجار
خانه
