کوران استعاره و کنایه غوطه می خورد] و آنچه در انتهای مسیر مارپیچی به انتظار فهمنده خویش نشسته است، تنها می تواند همان مربعی باشد که نشانه ای است [لابد] از زمینی به وسعت تمامی انسان ها و فرهنگ ها! مربع هم که مظهر جهان خاکی و پیرامونی است و قرار است به ما فرصت لختی ایستادن و درنگ کردن در فضا را برای چشیدن طعم آن به ارمغان آورد؛ البته اگر بگذارد این حجوم استعاره... در انتها به سطح هشت ضلعی می رسیم که
دگردیسی ظاهری، روحی و نیز ظاهر و باطن انسان می باشد. در خوانش صاحب المیزان، علاوه بر تحقّق تنزّل روحی (دگردیسی اخلاقی)، مرحله ای پس از این امر یعنی دگردیسی جسمانی (دگرگونی تکوینی) نیز محقّق گردیده است. با ملاحظه این سخن که انسانیّت آنان به صورت کامل و نهایی از میان نرفته است. علاّمه تداوم این قاعده در دیگر امّت ها را ممکن دانسته است که مبنای این گفتار را در تأثیرپذیری بدن از روح در نگاه وی
شمایلی بوده اند و بعدها شعرهای دیداری با ترکیب های قراردادی با عنوان شعرهای چندرسانه ای، ناشمایل گونه و بسیاری از دیگر انواع شکل گرفتند. او خاطرنشان کرد: شعر دیداری را بر اساس مجاز می توان به سه دسته اصلی تقسیم کرد که هر دسته کارکرد و پردازش خاصی دارد و خوانش متفاوتی را می طلبد. همانطور که شناخت و ادراک در نوزاد با مجاز آغاز می شود و سپس ماهیت استعاری زبان شکل می گیرد، در شعر دیداری نیز
خلاق سوق دهد که به متن موجود ژرفا و غنا ببخشد و آن را به کمال مطلوب نزدیک کند. این ویراستار با اشاره به رابطه نزدیک میان ویراستاران و نویسندگان بزرگ ادامه داد: به عنوان مثال مکس پرکینز، ویراستار افسانه ای امریکایی با کشف نویسندگانی مثل همینگوی، فیتزجرالد و توماس وولف نسل جدیدی از نویسندگان را به بازار نشر امروز امریکا و دنیا معرفی کرد. نقش رابرت گوتلیب در کشف و انتشار رمان تبصره 22 جوزف
منفی بوده است؛ چیزی که همه از آن حذر می کنند. و این البته بدان معنا نیست که زندان همیشه جایگاه اشرار و تبهکاران بوده است. زندان چه در معنای غیرمدرن آن و چه در مفهوم مدرن یا تحلیل فوکویی آن- که بخشی از نظام مراقبت و تنبیه در جامعه مدرن و ابزاری دیگر برای اعمال قدرت است- همیشه جایگاه حبس انسان هایی بوده که اندیشه و عمل ایشان بخشی از حافظه ظلم ستیزی و فضیلت خواهی تاریخ و فرهنگ به شمار می آید. به
خانه
