رسیدن مقدمات مرگ، به صورت هیجان و انقلاب فوق العاده ای به انسان دست می دهد، و گاه بر عقل او چیره می گردد، و او را در اضطراب و ناآرامی شدیدی فرو می برد. [1] می دانیم که برای جان دادن راحت میت و رهایی از وحشت و اضطراب مرگ ، تلقین کردن به او و خواندن آیاتی نظیر یس، صافات بر بالین او و اعمال دیگر بسی سودمند است[2] اما ذکر این نکته لازم است که انسان باید در این دنیا خودش بار خود را ببندد
آنکه به گروهک های منافق راه دهید. ای برادران و خواهران شما باید قرآن را بخوانید و یاد بگیرید و به آن عمل کنید تا بتوانید باآگاهی از آن شرق و غرب را بکوبید و به حرف های پوچ و توخالی آن ها گوش ندهید. بدانید که دشمنان نقشه می کشند و می خواهند به اسم اسلام شما را بفریبند و اسلام حقیقی را بکوبند و شما باید در این راه از خود بگذرید و نگذارید که اسلام را از دست شما بگیرند. پدر و
به میدان رفتند و فرمودند: من برای مبارزه با تو آماده ام. او طعنه می زد که شما چند نفر هستید و من با چه کسی باید مبارزه کنم، چگونه باشد و ... . چون افراد حضرت کم بودند. بعد شعر خواند و طعنه زد و اهانت و جسارت کرد که امروز من به تنهایی همه ی این ها را - نعوذبالله - به هلاکت می رسانم و ... حضرت در اوّلین یورش، چنان به او حمله کرد که مچ دست راستش قطع شد و در حالی که شمشیر در دستش بود، افتاد
چیره دست در حوزه ی ادب فارسی، مشهابت ها را بر پایه ی استشهادگرایی بیان کنم. بحث بنیادینی که در این کتاب لحاظ شده است، چهره ی معشوق است؛ در گام نخست این مفهوم در این دو فرهنگ ادبی دیرسال، کاملا با یکدیگر متفاوت است؛ از آن رو که در سنت شعری رومیایی و رمانس و ایتالیایی زنانی که در اجتماع بوده اند و به عنوان معشوق معرفی شده اند، خصایل و ویژگی های مردانه را بر خود دارند و حمل می کنند؛ این بر خلاف سنت
ابتلایی داشته باشد، هر چند سند آن متقن نباشد؛ مانند نشان دادن خاک قرمز آغشته به خون امام حسین (ع) از جبرئیل به پیامبر (ص) (کاشفی، 1341، ص 247) و داستان حضور زعفر زاهد جِنی در کربلا. (نراقی، 1362، ص 428) به این ویژگی هم در مقتل هورامی بسیار توجه شده که از آن جمله می توان به رفتن امام به میدان جنگ پس از کشته شدن همه یارانش اشاره کرد: وقتی شاه حسین سوار بی به زین غلو کَفت نه
چون روز کرد و از این میان فرزندان شایسته از تبار حسینیان یعنی خمینی بت شکن ظهور کرد و با قیام خود چنان لرزه ای بر اندام فرعونیان تاریخ انداخت که هیچ طاغوتی را یاری مقابله با او نماند، آن گاه ندا سر داد ای جوانان عزیز که چشم امیدم به شماست، با یک دست قرآن و با دست دیگر سلاح گیرید و آنچنان از حیثیت و شرف خود دفاع کنید که قدرت هر گونه تفکر را از آنان سلب کنید، آری من چگونه می توانم به خود اجازه دهم
این گونه بی مهابا به تهمت و توهین متوسل شویم و نویسنده ای که جای جای کتابش نشان از عمق ارادت و علاقه به خاندان عصمت و طهارت دارد، را فردی منکر شهادت و علم امام و به عنوان فردی که در پی به انحراف کشیدن اذهان مردم است جلوه دهیم؟! (آن هم با خواندن کمتر از 20 صفحه از کتاب که غالباً به بیان مقدمه و پیشگفتار خلاصه می شود). آیا بدین روش می توانیم ادعا داشته باشیم که پیرو راه و سیره ائمه اطهار(ع) بوده ایم
/> برادران و خواهران گرامی، خوشوقتم از اینکه خدمتتان عرض کنم، هر چند هنوز بخش مهمی از ظرفیت های منحصربفرد علوم انسانی اسلامی ظهور و بروز لازم را پیدا نکرده و تا رسیدن به نقاط مورد نظر، چند دهه فاصله قابل برآورد می باشد، لکن علوم انسانی اسلامی امروز با عبور از مراحل ابتدایی و تقویت لایه های زیرین تفکر بنیادی خود، هر روز در عرصه ای جدید به عنوان رقیبی جدی برای علوم انسانی سکولار و غربی رخ نمایی می
آن چیست؟ اَلّا تَعبُدُوا اِلَّا اللهَ اِنَّنی لَکُم مِنهُ نَذیرٌ وَبَشیرٌ (هود/2) این پیا می است که بر زبان پیامبر جاری شد. جز خدا را عبادت نکیند که من همه ی بشارت هایی را که می دهم از طرف خداست و دوم به نفع شما است و همه ی بشارت ها و انذارهای من در همین یک جمله خلاصه می شوند الا تعبدوا الا الله . اگر کسی به این رسید کلمة لا اله الا الله حصنی فمن دخل حصنی امن من عذابی در امان خواهد ماند
نوشت: شما را به کتاب خدا و سنت پیامبرش می خوانم. شرایط چنان است که مرگ سنت را در بر گرفته و بدعت سر بر آورده است. اگر سخنم را بشنوید به راه کمال و نیک بختی رهنمونتان خواهم گشت. [94] ه. اندرز با تکرار: با اندک کاوشی در وقایع حماسه جاودانه حسین این حقیقت به راحتی عریان می شود که مولا در هر جا و با کم تر بهانه ای به وعظ و اندرز می پردازد. این ماجرا به ویژه در آخرین لحظات زندگانی ایشان رنگ
خانه
