آخرین ضربه را به دولت بزنند ، این نمایندگان می خواهند قبل از آنکه مردم آنها را طرد کرده و دیگری را انتخاب کنند ، انتقام خود را از مردم بگیرند!!! این گونه حرفهای بی مایه و به اصطلاح پوپولیستی و پیش بینی انتخاب مردم در سال 94 از این تیپ افراد ، در راستای طرح جامع بازگشت فتنه گران به صحنه سیاست و انتقام گیری از بانیان عاشورایی 9 دی باز هم دیده شده که با این نمونه از بیان موارد مشابه ، صرف
با رصد کردن برنامه ها جای پای عوامل دشمن و ضدانقلاب و گروهک ها را در برنامه های صدا و سیما بیابد و در گزارش خود میزان این نفوذ را به نمایندگان ملت گزارش کند. شکایت ها و اعتراض های پراکنده در مورد وجود انحراف در برخی برنامه ها از سوی افراد مختلف به مدیران سازمان می رسد و اکثرا حمل بر بی انصافی انتقاد کننده می شود وقتی همه جمع آوری شود و با بررسی مجدد در یک گزارش تجمیع گردد، رئیس سازمان صدا و سیما را
به گزارش مشرق، خانه پدری فیلمی که به اعتقاد بسیاری از کارشناسان و خود سینماگران فیلمی زننده، توهین آمیز و حتی از سوی برخی خطرناک عنوان شده است در گروه های معدود سینمایی اکران خود را آغاز کرد. خانه پدری کیانوش عیاری که پس از چهار سال کش و قوس و در حالیکه تهیه کننده اولیه فیلم یعنی ناجی هنر علیرغم صرف هزینه میلیاردی برای این فیلم همه تلاش خود را برای عدم اکران ان انجام داده بود، نهایتا با همت
/> یک داستان مهیج از مرد بزرگ و جریانی که درباره اش زیاد فیلم ساخته شده اما قطعا وسط ماجراهای شهر فرگوسن و پررنگ شدن مسئله نژادپرستی دوباره می تواند داوران اسکار و حتی منتقدان را تحت تاثیر قرار دهد. دوورنی تازه چهار سال است که وارد دنیای سینما شده و پیش از این هیچ فیلم مهمی نساخته اما پشت این فیلمش اپرا وینفری مشهور است. دوورنی اولین کارگردان زن آفریقایی - آمریکایی شد که توانست بهترین
بود، مطرح شد. این منتقد همچنین با توجه به صحنه ای که سر رهبر کره از بدنش جدا و پرتاب می شود، به کره جنوبی هشدار می دهد که هرگز به سراغ ساخت چنین فیلم هایی نرود. طرفداران فیلم نیز آن را در توییتر به اشکال مختف توصیف کردند از یک ظرف پر از هجو تا یک فیلم خیلی بامزه. و در وب سایت گوجه فرنگی سرخ، تماشاگران به آن امتیازی زیر 50 درصد دادند و در ساعات اخیر امتیاز آن به حدود 50 درصد
قرار می گیرند وجوهی از شخصیتشان به منصه ظهور می رسد که تاکنون فرصت ابراز وجود نداشته است و اما این ابراز وجود از سوی پرویز با خشونت گره خورده است. از آنجا که من پرویز را فیلمی اجتماعی می دانم اعتقاد دارم شخصیت پرویز را می توان به جامعه ای تعمیم داد که دچار خشونت شده است. اگر این تاویل را بپذیریم باید بگویم انقدر هم موافق نیستم که در حال حاضر جامعه شهرنشین ایرانی تا این حد خشن است گرچه می توان این
خودمان تصاویری به مراتب خشن تر و گاهی بدون هیچ هشداری به خانواده ها، نمایش داده شده و می شود که یکی از نمونه های بارز آن سریالی با نمایش شکنجه ها در کنار برخی فیلم های سراسر خشونت آمیز آمریکایی بود و این سوال ازسوی جمعی از منتقدان مطرح شد که چرا به چنین رسانه ای که مخاطب میلیونی در سراسر کشور دارد اعتراضی نشد و الان به خانه پدری ای که به تعداد انگشتان دست هم سالن نمایش ندارد، حمله می شود؟!