مؤتلفه اسلامی اگرچه پیش از 15 خرداد 1342 تشکیل شده و فعال بود؛ اما به راه انداختن تظاهرات چند هزار نفری عاشورای تهران، اثرگذاری بر تمهید سخنرانی امام خمینی در فیضیه و تلألو در اداره قیام خودجوش مردم در 15 خردادماه موجب جهشی در نقش این تشکل در نهضت پدید آورد. آنچنان که آیت الله العظمی مکارم شیرازی می گوید همه احزاب و تشکل های سیاسی می دانند که اگر ادعا کنند سهم زیادی در نهضت 15 خرداد داشته اند
خطرناک انجام نمی دهد. آدم گدا، این همه ادا فرومایه ای که فخر فروشی کند. آدم گرسنه دین و ایمان نداره کسی که امور دنیا و زندگیش لنگ است نی تواند به فکر آخرت باشد. آدم گرسنه برای سیر کردن شکم خود دست به هرکاری می زند. آدم ناشی بوق (شیپور) را از سر گشادش می زند کسی که می خواهد کاری انجام دهد ولی بلد نیست. آدم یک بار پاش تو چاله می
باید همه را ببینم و تو را نبینم؟ أَیْنَ السَّبَبُ الْمُتَّصِلُ بَیْنَ الْأَرْضِ وَ السَّمَاءِ مهدی جان، رابط بین زمین و آسمان تو هستی. این مسأله امید مسأله مهمی است. اگر امید از بشر قطع شود، بشر خیلی چیزها را از دست می دهد. تازه ما که امید داریم، می گوییم: کی می شود بچه ما تحصیل کرده بشود؟ ازدواج کند، خانه داشته باشد از خودش، ماشین داشته باشد از خودش، کی شود کی شود... تمام آرزوهایی که ما داریم در
.... افتخار حسین همه این اعتراض ها را با جان و دل می شنید و در پاسخشان با سعه صدر و آرامش می گفت: مگر امام حسین (ع) در روز عاشورا چه کرد. حال و روز خودتان را با امام حسین (ع) مقایسه کنید. امام در آن شرایط تیرباران نمازشان را اقامه کردند. اصلاً ما برای چه و از چه دفاع می کنیم؟ خانم زینب (س) برای چه اسیر شد؟ چه چیز هایی را تحمل کردند تا اسلام ناب محمدی به دست ما برسد. ما باید اهل عمل باشیم. ما به امام حسین (ع) اقتدا کرده ایم. امام نمازشان را در اول وقت خواندند. همه رزمنده ها می گفتند افتخار حسین همچون پدری مهربان برای ما بود و ما در جبهه فقدان پدر خودمان را حس نمی کردیم. ...
. حضرت به او فرمودند: برو سلام من را برسان و بگو جعفر بن محمد(ع) فرمودند که من را ببخش و گذشت کن. آن فرد در راه برگشت به شهر خودش، به کسی برخورد کرد که اهل بصیرت و به اصطلاح از متوسمین بود؛ یعنی در سیمای شخص سرنوشتش را می دید. گفت: کجا می روی؟! من می بینم که قدم قدم به مرگ نزدیک می شوی و همه اعضایت می گوید که مرگ در انتظار توست. گفت اما بر زبان تو چیزی است که نجاتت می دهد. برو خیالت راحت باشد که این
/> 〰 〰 〰 〰 〰 〰 〰 〰 〰 〰 〰 تعبیر فال حافظ شما خداوند بلندمرتبه لطف خودش را به تو تمام کرده است و به زودی به هدف و مقصد خود خواهی رسید. کاری که قصد انجام آن را داری بسیار پرمنفعت است. اگر قصد ازدواج در سر داری با عشق به مرادت خواهی رسید. تو از تمام رقیبان برتر هستی ولی مراقب باش که یاد خدا را از دل خارج نکنی که هر چه داری از اوست. 〰 〰 〰 〰 〰 〰 〰 〰 〰 〰 〰 شاهد فال:
است، آنها را در روشنایی می بینند؛ چون همه را در روشنایی و زیبا می بینند و این زیبایی دیدن، آتش عشق به زیبایی ها را در دلشان برافروخته می کند و حرارتی معنوی پیدا می کنند که این حرارت، بی خستگی، بی کسالت و بی برگشت، سبب حرکت آنها می شود تا به آن گنج برسند. حافظ می فرماید: طفیل هستی عشق اند آدمی و پری/ارادتی بنما تا سعادتی ببری مراد از این پری، همان جنّی است که خدا در قرآن مجید از
درک کنیم. در این صورت است که تلاش و هزینه دادن ما معنی ارزشمند انتظار به خود می گیرد: أَفْضَلُ الْعِبَادَةِ بَعْدَ الْمَعْرِفَةِ انْتِظَارُ الْفَرَج . (امام کاظم علیه السلام؛ تحف العقول، ص403) 2. دعا کردن نباید برای ظهور تنها به دعا کردن بسنده کرد؛ نباید تنها گوشه ای نشست و از درد فقدان امام ناله کرد؛ نباید تنها دست به آسمان الاهی بلند کرد و عجل لولیک الفرج گفت، بلکه باید
هر جمله دعا یک راه بسوی خدا است، هر جمله دعا یک اضطرار است. این اضطرارها باید در ما پیدا بشود، اجابت ها را هم حاضر ببینیم، آنوقت در مقابل هر جمله از دعای ما یک درخواست است و یک اجابت. ببینید آنوقت چه اتفاقی می افتد، آدمی که دهانش را باز می کند به ابوحمزه خواندن، تا دهانش باز می شود اجابت می آید، یعنی دائما سیرش با اجابت خدا است.
اجعلنی فیه من المتوکلین علیک واجعلنی فیه من الفائزین لدیک واجعلنی فیه من المقربین الیک باحسانک یا غایه الطالبین” “خدایا مرا در این روز از آنان که (در تمام امور) بر تو توکل می کنند و نزد تو فوز و سعادت می یابند و از مقربان درگاه تو می باشند قرار ده به حق لطف و احسانت ای نهایت خواسته درخواست کنندگان” (1) اللهم اجعلنی فیه من المتوکلین علیک “خدایا مرا در این روز از کسانی قرار ده که (در تمام امور
چون شما نیست می خواهد بر شما برتری جوید و اگر خدا می خواست قطعا فرشتگانی می فرستاد [ما]در میان پدران نخستین خود چنین [چیزی] نشنیده ایم (24) إِنْ هُوَ إِلَّا رَجُلٌ بِهِ جِنَّةٌ فَتَرَبَّصُوا بِهِ حَتَّی حِینٍ ﴿25﴾ او نیست جز مردی که در وی [حال] جنون است پس تا چندی در باره اش دست نگاه دارید (25) قَالَ رَبِّ انْصُرْنِی بِمَا کَذَّبُونِ ﴿26﴾ [نوح] گفت پروردگارا از آن
نفس آخر من تو اجازه نده تنها بشود پیغمبر بعد من باش کنار پدرت دختر من صَرف دین پدرت شد لحظات عمرم وقف شد دار و ندارم به ره همسر من همه ی زندگی ام خرجیِ اسلام شده جان من نیز فدای سر پیغمبر من از همه ثروت من که به هوای دین رفت یک کفن نیست بپیچند بر این پیکر من این همه سال غمی در دل من راه نیافت
خانه
