سرویس رسانه های محلی کردپرس- سایت مُکریان نوشت، "جولا" یا همان بافندگی سنتی، در ایران و علی الخصوص مناطق کُردنشین دارای پیشینه بسیار کهنی است، این صنعت قدیمی را اصطلاحاً پارچه بافی سنتی هم می نامند. محصولات این صنعت دستی را می توان بر اساس نوع نخی که در بافت و دستگاه سنتی مورد استفاده قرار می گیرد به پارچه، سجاده و جاجیم تقسیم بندی کرد. به طور حتم هنر پارچه بافی سنتی ایران در عصر شلوغ و پر هیاهوی
مواجهه با نامحرم ، دو شکل پوشش خاص ، به نام خمار و جلباب را برای بانوان تعیین کرده است.(29) بر این اساس می توان ادعا کرد که همه ادیان الهی حجاب را بر زنان واجب دانسته اند. اسلام نیز که آخرین آئین الهی و کامل ترین ادیان است ، آن را تصدیق کرده و لباس را هدیه ای الهی معرفی کرده ، نه تنها پوشیدن موی سر ، بلکه پوشیدن تمام بدن جز صورت و دست ها را به زنان مؤمن سفارش کرده است. در حجاب
و کالبد های عینی بسازیم در حقیقت شروع به تمدن سازی کرده ایم. به عنوان مثال اینکه بنده اعتقاد دارم خداوند وجود دارد و شایسته کرنش است و این مبنای تفکر من است. اگر براساس این تفکر و اعتقاد، نماز بخوانم، فرهنگ من شکل گرفته است و اگر برای نماز خواندن خود، مسجدی که ملموس و عینی هست را بسازم تمدن خود را شکل داده ام. نکته مهم این است که چه رابطه ای بین تفکر، فرهنگ، تمدن و ساختارهای تمدنی ما که معماری
من قریش عن سوا فی هذا البطن من هاشم لاتصلح علی سواهم ولاتصلح الولاق من غیرهم. (نهج البلاغه، 1382: 188) همانا امامان 12گانه همه از قریش بوده اند که درخت آن را در خاندان بنی هاشم کاشته اند. مقام امامت و ولایت در خور دیگران نیست و دیگر مدعیان زمامداری شایستگی آن را ندارند. بر همین اساس است که مقام و مرتبه (او ادنی) که مقام جمع الجمع است را برای مقام محمدیه(ص) قائل اند و وجود
ریسمانی به شاخه درختی آویخته باشند؛ میان چنین میوه با میوه ای که پرورده و جانمایه درخت باشد، فرق بسیار است. تمدن اسلامی بر مبانی ثابت وحیانی خاص آن همچون: توحید، نبوت، معاد، مفهوم انسان، امت و ... استواراست و رمز ماندگاری آن نیز با وجود رویارویی با چالش ها و موانع بسیار در این است که ثوابت این تمدن همچنان پویا و زنده اند و به رغم گذشت ایام، گرد زمانه بر آن ننشسته و همین امر سبب می شود مسلمانان قادر
معنوی عبادی فرزندان می باشد؛ چون فرزند، نمادی از پدر، مادر و خانواده خویش است. خمیرمایه هر کس، از خانواده به وجود می آید. نه تنها بیماری یا سلامتی والدین، در آینه وجود فرزند نمایان می شود، بلکه دایی و بستگان همسر نیز در تشکل خصوصیات فرزند نقش دارند. با ازدواج، نسل آدمی، مانند حلقه های زنجیر، به هم ارتباط می یابند؛ همسر که جزو خانواده و شاخه ای از همان درخت است، بیماری خانواده و صفات فامیل را از راه
صَلاه لهُ (شافعی، 101) ترجمه: ای خاندان رسول خدا، خداوند، محبت و دوستی شما را در قرآنی که نازل کرده واجب گردانیده است. همین افتخار بزرگ برای شما بس که هر کس در نماز بر شما صلوات نفرستد، نمازش باطل است. در شعردیگری این گونه ارادت خود را به اهل بیت بیان کرده است: آلُ النبی ذَریعتی و اِلیهِ وَ سیلَتی اَرجُو بِهِم أُعطی غَدا الیمینِ صَحیفَتی (همان، 78)