دانا گردد." امام در این حکمت، زنجیره ای از سلسله های به هم پیوسته خوبی ها را که در پناه مخالفت با نفس به دست می آید بیان می کنند که بسیار دقیق و زیباست: از محاسبه نفس می توان به سود رسید و از ترس به ایمنی، از عبرت به بصیرت و از بصیرت به فهم و از فهم به دانش. پس هرکه بترسد از نفس، به دایره بزرگی از خوبی ها می رسد و عجیب و زیباست که از ترس می توان به ایمنی دست یافت، همچنان که مولانا در
به این حقیقت است که خدای قادر متعال، نیازها و حوایج ما را برطرف می کند. این در حالی است که خدای متعال همواره از ما می خواهد که به اسباب ظاهری اعتماد نکنیم، چون اختیار آن اسباب نیز در دست خداست، تا او اراده نکند، کاری از آنها ساخته نیست. به همین دلیل، امام سجاد علیه السلام سفارش مؤکد دارند که نباید به غیر خدا امید بست، ما محتاج خدای متعال هستیم. بررسی حجیت حکم عقل از دیدگاه علامه طباطبائی
، امّا تا درون خود را از رذائل، پلیدی ها، پلشتی ها و زشتی ها، تخلیه نکرده باشد؛ آن فضائل نه تنها جواب نمی دهد، بلکه یک روز عامل می شود که انسان، پا روی آن فضائل بگذارد. مثلاً فردی با این که صدقه می دهد، امّا بعد از مدّتی برای آن شخص نیازمند، اذیّت و آزار درست می کند لا تُبْطِلُوا صَدَقاتِکُمْ بِالْمَنِّ وَ الْأَذی [1] . علّت این کار، این است که هنوز رذیله تکبّر، خودنمایی، خودبرتربینی و
استاد بزرگ خود حضرت امام خمینی قدس سره ، بارها از آن به اجتهاد جواهری یاد کرده اند، به مبانی فقهی متمایزی دست یافته یا بر آن تاکید دارند و آنچه از نگاه علمی و اجتهادی، بیش و پیش از فتاوای متمایز معظم له شایسته توجه و تحلیل علمی است، این دسته مبانی است که برخی از آنها در عین حال، فتوای فقهی نیز به شمار می رود. به عنوان نمونه آنچه این فقیه ارجمند در تاکید بر لزوم مناسبات انسانی میان همه انسان ها